علم الهی از دیدگاه ملاصدرا و تاثیر پذیری او از نهج البلاغه

یکی از مباحث مهم در فلسفه اسلامی بحث از علم است و از همان ابتدای پیدایش مورد توجه فلاسفه قرار داشته است و به جرات می توان گفت که فلاسفه در این باب نظریه واحدی نداشته اند آراء فیلسوفان در نهایت اختلاف است. در پژوهش سعی کردیم به دیدگاه ملاصدرا در باب علم الهی و میزان تاثیر پذیری او از کلام امام علی (ع) در نهج البلاغه بهره بگیریم و وجوه اشتراک و افتراق در باب علم الهی را از این دو دیدگاه بررسی کنیم ملاصدرا علم را یک امر وجودی ئ دارای مراتب می داند و علم خداوند به ذات وعلم به موجودات قبل از ایجاد وبعد از ایجاد را علم حضوری و بدون واسطه می داند.ملاصدرا در مسئله علم الهی مانند بسیاری از مسائل فلسفی به آیات و روایات توجه ویژه ای دارد. با بررسی آثار ملاصدرا و دقت در نهج البلاغه می توان گفت که ملاصدرا تا حد قابل توجهی در باب علم از نهج البلاغه تاثیر گرفته است چرا که امام علی(ع) معتقد است که خداوند علم به ذات خود و ممکنات قبل و بعد از ایجاد دارد.