تاثیر هیومیک اسید بر عملکرد، اجزای عملکرد و خصوصیات فیزیولوژیک گندم در شرایط کم آبیاری

به منظور بررسی تاثیر هیومیک اسید بر عملکرد، اجزای عملکرد و خصوصیات فیزیولوژیک گندم در شرایط کم آبیاری  تحقیقی به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. کرت های اصلی شامل آبیاری کامل، عدم آبیاری در ابتدای ساقه رفتن و عدم آبیاری در مرحله گرده افشانی و کرت های فرعی شامل سطوح مختلف کود اسید هیومیک (صفر، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میلی گرم بر لیتر) بود. نتایج نشان داد که اثر متقابل آبیاری و اسید هیومیک بر تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه در سطح یک درصد و تعداد سنبله در واحد سطح و شاخص برداشت در سطح پنج درصد معنی دار بود. عملکرد دانه تحت اثر کم آبیاری و اسید هیومیک در سطح یک درصد معنی دار شد. بیشترین شاخص سطح برگ و سرعت رشد محصول تحت تاثیر آبیاری کامل و محلول پاشی ۳۰۰ میلی گرم در لیتر هیومیک اسید قرار گرفت و کمترین آنها در شرایط تنش کم آبیاری در دوره های مختلف و عدم محلول پاشی هیومیک اسید بدست آمد. بیشترین عملکرد دانه با آبیاری کامل (۵۰۳۵ کیلوگرم در هکتار) و محلول پاشی با ۳۰۰ میلی گرم در لیتر ( ۴۴۶۲ کیلوگرم در هکتار) بدست آمد در  حالیکه کمترین عملکرد دانه در عدم آبیاری در مرحله گرده افشانی (۲۳۵۵ کیلوگرم در هکتار) و در عدم کاربرد هیومیک اسید ( ۲۶۶۷ کیلوگرم در هکتار) بود. در نتیجه، محلول پاشی ۳۰۰ میلی گرم در لیتر هیومیک اسید در دوره های مختلف تنش کم آبیاری باعث بهبود شاخص های فیزیولوژیکی و افزایش مولفه های تولیدی در مقایسه با شاهد (عدم محلول پاشی) شد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: سرعت رشد محصول ، شاخص سطح برگ ، قطع آبیاری ، وزن هزار دانه