اثر بخشی واقعیت درمانی به شیوه ی گروهی بر عاطفه مثبت و منفی و رضایت زناشویی زنان نابارور

سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 251

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JARCP-2-1_001

تاریخ نمایه سازی: 30 خرداد 1400

چکیده مقاله:

هدف: هدف این پژوهش، اثربخشی واقعیت درمانی به شیوه ی گروهی بر عاطفه مثبت و منفی و رضایت زناشویی زنان نابارور شهر اصفهان بود. روش : پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و طرح پژوهشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری ۴۵ روزه بود. جامعه آماری این پژوهش را، همه زنان نابارور شهر اصفهان در سال ۱۳۹۵ به تعداد ۲۴۰ نفر تشکیل دادند که تعداد ۳۰ نفر به شیوه­ی نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه کنترل (۱۵ نفر) و آزمایش (۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه به مدت ۹۰ دقیقه مداخله واقعیت درمانی گلاسر دریافت کردند، در صورتی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکردند. در مرحله پیش آزمون، پس آزمون و دوره پیگیری هر دو گروه پرسشنامه رضایت زناشویی (انریچ و همکاران، ۱۹۸۹) و پرسشنامه عاطفه مثبت و منفی (واتسون و همکاران، ۱۹۸۸) تکمیل کردند، برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده و با استفاده از نرم افزار spss نسخه بیست و یکم، از روش های آمار توصیفی و تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر مورد استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش به شیوه ی گروهی واقعیت درمانی بر رضایت زناشویی در پس آزمون و پیگیری اثر داشته است (۲۷/۱۲=F، ۰۰۲/۰=p). همچنین اموزش به شیوه ی گروهی در بعد عاطفه مثبت به طور معناداری افزایش (۹۱/۱۳=F، ۰۰۱/۰=p) و در بعد عاطفه منفی به طور معناداری کاهش داشته است (۳۴/۱۶=F، ۰۰۰/۰=p). نتیجه گیری: یافته ها از اثربخشی برنامه آموزش گروهی به شیوه ی واقعیت درمانی در پیشگیری از بروز ناسازگاری های زناشویی حمایت می کند.

نویسندگان

غزال السادات صفوی زاده

Graduate of Psychology, Isfahan Branch (Khorasgan), Islamic Azad University, Isfahan, Iran

غلامرضا منشئی

Associate Professor, Department of Psychology, Isfahan Branch (Khorasgan), Islamic Azad University, Isfahan, Iran