طراحی آموزشی مبتنی بر شبکه اجتماعی و تاثیر آن بر رویکرد یادگیری و ادراک دانشجویان از محیط یادگیری

هدف این پژوهش، طراحی آموزشی مبتنی بر شبکه اجتماعی و بررسی تاثیر آن بر رویکرد یادگیری و ادراک دانشجویان از محیط یادگیری است. در این پژوهش از روش آمیخته استفاده شده است. پژوهش شامل دو مرحله اصلی است: در مرحله اول، با مطالعه روشمند پیشینه و اصول ساخت محیط­­­های یادگیری سازنده­گرا، طراحی آموزشی مبتنی بر شبکه اجتماعی انجام شد و سپس متخصصان حوزه طراحی و فناروی آموزشی آن را نقد و بررسی کردند. نتایج حاصل از بررسی طراحی آموزشی خبرگان نشان داد که این طراحی آموزشی به میزان چشمگیری امکان یادگیری فعال، امکان یادگیری تعاملی و مشارکتی، امکان مباحثه با همکلاسی­ها، امکان درک و پذیرش نظر دیگران را فراهم می­کند. در مرحله دوم، طراحی آموزشی اصلاح­شده در نمونه کوچکی اجرا و تاثیر آن بر متغیر­­های رویکرد یادگیری و ادراک دانشجویان از محیط یادگیری بررسی شد. به منظور بررسی این متغیرها از طرح پیش­آزمون- ­پس­آزمون با گروه کنترل استفاده شد و داده­ها با استفاده از آزمون t نمرات اختلافی و آزمون ناپارامتریک U من­ ویتنی تحلیل و بررسی شدند. نتایج نشان می­دهد ادراک دانشجویان از محیط یادگیری با استفاده از طراحی آموزشی مبتنی بر شبکه اجتماعی یک محیط سازنده­گراست و متغیر­­های ارتباط فردی، تعامل کلاسی، هدایت و رهبری و حمایت در کلاسی که با این روش آموزش دیده بودند، به­طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود.

کلیدواژه ها:

طراحی آموزشی ، شبکه های اجتماعی ، رویکرد یادگیری ، ادراک دانشجویان از محیط یادگیری