بررسی اثربخشی آموزش همدلی بر کاهش پرخاشگری و بهبود نگرش نسبت به مدرسه در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان اصفهان

پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی آموزش همدلی بر کاهش پرخاشگری و بهبود نگرش نسبت به مدرسه در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان اصفهان انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه ششم ایتدایی ناحیه ۶ شهرستان اصفهان بود که در سال تحصیلی ۱۳۹۵ - ۱۳۹۶ مشغول به تحصیل بودند. از میان افراد جامعه، به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۴۰ دانش آموز وارد نمونه شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. دانش آموزان گروه آزما یش طی نه جلسه ۲ ساعته تحت آموزش همدلی قرار گرفتند ولی دانش آموزان گروه کنترل، تحت هیچگونه آموزشی قرار نگرفتند. پیش و پس از آموزش همدلی هر دو گروه به منظور پیش آزمون و پس آزمون پرسشنامه های سنجش خشم کودکان و سنجش نگرش نسبت به مدرسه را تکمیل نمودند. نتایج نشان داد، آموزش همدلی باعث کاهش پرخاشگری و ابعاد آن و بهبود نگرش نسبت به مدرسه و ابعاد آن شده است . با توجه به یافته های به دست آمده از این پژوهش، میتوان با برگزاری دوره های آموزش همدلی در مدارس، علاوه بر تاثیر مستقیم در کاهش میزان پرخاشگری دانش آموزان و بهبود نگرش آنها نسبت به مدرسه، به صورت غیر مستقیم نیز از برخی آسیب های درون مدرسه ای و برون مدرسه ای جلوگیری کرد و یا امکان وقوع آنها را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

همدلی ، پرخاشگری ، نگرش نسبت به مدرسه ، دانش آموزان