مقایسه دو روش بهترین پیشبینی نااریب خطی ژنومیک و ریدج رگرسیون در ارزیابی ژنومی با معماری متفاوت ژنتیکی

دسترسی به پنلهای متراکم نشانگرهای مولکولی موجب پذیرش سریعتر انتخاب ژنومی در اصلاح نژاد دام میشود. در انتخاب ژنومی روشهای پارامتری، نیمه پارامتری و ناپارامتری برای پیشبینی صفات کمی مورد استفاده قرار میگیرند. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه دو روش بهترین پیش بینی کننده نااریب خطی ژنومیک (GBLUP) و ریدج رگرسیون (RRBLUP) در پیشبینی ارزشهای اصلاحی ژنومیک برای صفاتی با معماری ژنتیکی متفاوت در تعداد متفاوت جایگاه های صفت کمی با استفاده از داده های شبیه سازی شده بود. بدینمنظور، ژنومی متشکل از ۴ کروموزوم هر یک به طول یک مورگان شبیه سازی شد که بر روی هر کروموزوم ۱۰۰۰ نشانگر تک نوکلئوتیدی (SNP) با فراوانی اولیه یکسان ۰/۵ در دو سناریوی ۵۰ و QTL ۳۰۰ بهطور یکنواخت پخش گردید. اثر جایگزینی QTLها با استفاده از توزیع نرمال استاندارد و در وراثت پذیری ۰/۳ مدلسازی شد. صحت ارزشهای اصلاحی ژنومیک پیشبینی شده توسط هر دو روش ژنومیک BLUP و ریدج رگرسیون مشابه بدست آمد. با افزایش فاصله بین نسل مرجع و نسل تایید به علت برهم خوردن فاز لینکاژ، صحت ارزشهای اصلاحی ژنومیک در هردو روش کاهش معنیداری نشان داد .(P<۰/۰۵) با افزایش تعداد QTL از ۵۰ به ۳۰۰ هردو روش، کاهش اندکی صحت داشتند.

کلیدواژه ها:

ارزش اصلاحی ، جایگاه های صفت کمی ، معماری ژنتیکی ، ژنوم.