دیپلماسی انقلابی هوشمند در تحولات جهانی

با پیشرفت روند جهانی شدن، عده ای دوران انقلاب ها را خاتمه یافته تلقی کرده و می کوشند مفهوم گفتگو و «دیپلماسی» را مترادف با سازگاری و متضاد با مفهوم انقلاب نشان دهند. از نظر ایشان انقلابی گری و تنش زایی یکی بوده و بویژه عصر جهانی شدن را عصر گفتگو به جای انقلاب می دانند. مسئله این پژوهش نمایش همسویی دیپلماسی و انقلابی بودن در عصر جهانی شدن، در قالب ویژگیهای مفهوم «دیپلماسی انقلابی» است. هدف پژوهش، امتداد مفاهیم «دیپلماسی» و «دیپلماسی دفاعی» به فضای انقلاب و انقلاب اسلامی و بیان اصول و ویژگی «دیپلماسی انقلابی» در عصر تحولات جهانی است. نوع پژوهش بنیادی و روش آن آمیخته، توصیفی ـ موردی، و برای پردازش داده های اصلی، «شیوه تاثیر متقابل رویداد، روندها» انتخاب شده است. نتیجه پژوهش و بررسی گویا است که مفاهیم گفتگو، رایزنی یا «دیپلماسی» با مفهوم انقلاب در عصر جهانی شدن تضادی ندارد و این دو همچنان جایگاه برجسته خود را در روابط بین الملل حفظ کرده است. در این میان، انقلاب اسلامی در گذار از تحولات جهانی با ابداع نوع جدیدی از گفتگو با عنوان «دیپلماسی انقلابی» ظرفیت های نوین دیپلماتیک را ایجاد کرده است. همان گونه که در بیانات مقام معظم رهبری (مدظله العالی) بر رعایت اصول انقلابی در موضوع «دیپلماسی» تاکید، و ویژگی مفهوم نوین «دیپلماسی انقلابی هوشمند» ترسیم شده است. دیپلماسی انقلابی و هوشمند یگانه روشی است که این توان را دارد تا بر پایه اصول انقلابی، ظرفیت و فرصتهای نوین همکاری چندجانبه بین المللی ایجاد، و تهدید و تحریم های هوشمند و هم چنین «دیپلماسی اجبار» دشمنان را بی اثر سازد.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی ، دیپلماسی دفاعی ، دیپلماسی نظامی ، دیپلماسی انقلابی ، سیاست دفاعی انقلابی