اثر کودهای زیستی بر برخی صفات کیفی علوفه ارزن مرواریدی (Pennisetum glaucum (L.) R.Br.)

  کودهای زیستی به عنوان جایگزین و در اکثر موارد به عنوان مکمل کودهای شیمیایی می توانند سبب بهبود رشد و فرایندهای فیزیولوژیکی گیاهان گردند. همچنین به عنوان یکی از طبیعی ترین روش ها به منظور زنده و فعال نگه داشتن سیستم حیاتی خاک مطرح می باشند. در این رابطه جهت تعیین مناسب ترین کود زیستی بر برخی صفات کیفی علوفه ارزن مرواریدی آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۹۰ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دانشگاه آزاد سلامی واحد گرگان انجام گرفت. در این تحقیق تغییرات برخی خصوصیات کیفی ارزن در مقابل چهار نوع کود زیستی شامل نیتروکسین، بارور ۲، سوپرنیتروپلاس و شاهد (بدون مصرف کود) مورد بررسی قرار گرفت. بهترین روند تغییرات شاخص های رشد، در تیمار کود زیستی بارور ۲ مشاهده شد. نتایج نشان داد که بالاترین میزان کلسیم و فسفر به تیمار کود زیستی بارور ۲ تعلق داشت. تیمار کودی نیتروکسین نیز کمترین فیبر را تولید کرد. همچنین بیشترین مقدار پروتئین خام نیز در تیمار کودی بارو ۲ و نیتروکسین و کمترین آن در شاهد مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که در بین تیمارهای مختلف، استفاده از کود زیستی بارور ۲ اثر قابل توجهی بر شاخص های رشد ، محتوی ترکیبات آلی و معدنی ارزن مروارید داشت.  

کلیدواژه ها:

ارزن مرواریدی پروتئین ، فسفر ، کلسیم ، کود زیستی