بررسی جامعهشناسانه کاربرد نظام اعتقادی در ادبیات داستانی کودک و نوجوان (براساس مطالعه موردی آثار هوشنگ مرادیکرمانی)

از گستردهترین بخشهای ادبیات هر ملتی، ادبیات مربوط به کودکان و نوجوانان است که نقش مهمی در آمادهسازی آنان برای ورود به عرصههای اجتماعی ایفا میکند. در این بین نهادهای دینی- فرهنگی ازجمله نهادهای بنیادین (به­ویژه در جوامع اسلامی) هستند که در ادبیات داستانی کودک و نوجوان موردتوجه خاص قرارگرفتهاند؛ لذا در این تحقیق که با هدف شناخت هر چه بهتر چگونگی معرفی و انعکاس نظام اعتقادی در آثار کودکان و نوجوانان صورت پذیرفته، تلاش شده است تا به شیوه توصیفی و تحلیلی و باتوجه­به نظریه ساختارگرایی تالکوت پارسونز، این مسئله در آثار منتخب هوشنگ مرادیکرمانی، از برجستهترین نویسندگان آثار داستانی کودک و نوجوان کشورمان بررسی شود. در این پژوهش نظام اعتقادی آثار داستانی موردمطالعه، در دو قالب کلی نهادهای دینی و باورهای عامیانه بررسی و برای تبیین بهتر مطالب، جداول و نمودارهای لازم ارائه شده است. نتیجه این پژوهش نشان از آن دارد که نهادهای دینی به­عنوان یکی از مهمترین نهادهای بنیادین جامعه، در این آثار انعکاس یافته است و باتوجه­به فرهنگ اسلامی جامعه ایرانی، مسائل مذهبی در راس توجه نویسنده قراردارد.

کلیدواژه ها:

نظام اعتقادی ، نظریه ساختارگرایی ، ادبیات داستانی کودک و نوجوان ، هوشنگ مرادیکرمانی