محتوا و ساختار در تذکرهالاولیای عطار

چکیده عطار عارف شاعری است که با تالیف تذکرهالاولیا نقش شگرفی در حوزه ادبیات منثور فارسی احراز کرده و یکی از شیرین­ترین شاهکارهای عرفانی ادب ایران را به یادگار گذاشته است. اخلاص مولف به همراه بی­پیرایگی زبانش موجب شده است که تنها کتاب نثر او از برجسته­ترین آثار تاریخ تصوف ایران شمرده شود و در ردیف اسرارالتوحید محمد بن منور در فرهنگ و شکل­گیری و ترویج تصوف از منابع قابل اعتماد قرار گیرد. عطار بیش از محتوا در ساختار این اثر موثر بوده و چون هدف تعلیمی داشته با زبانی ساده و رسا به القای مطلب پرداخته است. شیفتگی او به اقوال عرفا در سراسر کتاب مشهود است. او سخن مشایخ را بعد از آیات و احادیث بهترین راهنمای بشر می­داند و سالکان را با آن چراغ به جانب سعادت جاودانی رهنمون می­سازد و به این خاطر کتاب خود را بهترین پدیده آفرینش قلمداد می­کند. اینجا با نگاهی گذرا به احوال و آثار عطار ابتدا صورت و محتوای تذکر¸ الاولیا و اعتقادات عرفانی مولف که در لابه­لای اقوال مشایخ نهفته است، می­آید. سپس ارزش­های تاریخی، عرفانی وادبی کتاب و نهایتا شیوه کاربرد آیات و احادیث آن مورد ارزیابی قرار          می­گیرد.

کلیدواژه ها:

عطار ، تذکرهالاولیا ، ساختار ، محتوا ، ارزش