فاصلهگذاری در بوف کور

چکیده برتولت برشت از جامعهشناسان و نمایشنامهنویسانی است که اندیشههایی پیشرو در زمینه هنر، نمایشنامه و داستان داشته است. مهمترین نظریه برشت «فاصلهگذاری» نام دارد که تحت تاثیر رهیافتهای فرمالیستی از جمله آشناییزدایی و برجستهسازی بوده است. «فاصلهگذاری» به معنی آفرینش شخصیتهای تازه، غیرعادی، شگفتانگیز و بیگانه در اثر است. نظریه برشت پیش از همه در نمایشنامه کاربرد دارد. اما منتقدان میتوانند آن را در داستان نیز به کار گیرند، به ویژه در داستانهایی که شخصیتهای شگفتی دارند. بوف کور صادق هدایت دارای شخصیت بیهویت، پوچ انگار و غریبهای است که برای مخاطب تازگی دارد. مقاله حاضر به بررسی داستان بوف کور بر پایه نظریه فاصلهگذاری برشت و گرایشهای اجتماعی- سیاسی وی میپردازد.

کلیدواژه ها:

برشت ، بوف کور ، داستان ، فاصلهگذاری ، هدایت