مقایسه محتوایی ـ ساختاری منظومه زهره و منوچهر ایرجمیرزا با عزیز و غزال سیداشرف الدین گیلانی
محل انتشار: دوفصلنامه زبان و ادب فارسی، دوره: 67، شماره: 230
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 285
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PERLIT-67-230_004
تاریخ نمایه سازی: 20 اردیبهشت 1400
چکیده مقاله:
منظومه زهره و منوچهر ایرج میرزا و داستان عزیز و غزال سیداشرف الدین گیلانی، نمونهای از داستانهای عاشقانه عصر مشروطه است که تحت تاثیر ادبیات اروپایی شکل گرفته است. این پژوهش به تحلیل و مقایسه ساختاری و محتوایی داستان زهره و منوچهر و عزیز و غزال که هر دو به تقلید از منظومه ونوس و آدونیس ویلیام شکسپیر، شاعر انگلیسی نگارش یافته است، میپردازد. بررسی عناصر ساختاری و درون متنی این دو منظومه، نشان دهنده میزان توفیق ایرجمیرزا در نظم این داستان عاشقانه است. اگرچه اثر سیداشرف الدین، به شکلی ساده و ابتدایی، همه عناصر سازنده داستان، از جمله: طرح، شخصیت، زاویه دید، صحنه پردازی و غیره را دارد، اما فاقد کیفیتی است که معمولا داستانهای موفق از آن برخوردارند. این پژوهش در تلاش است تا با بیان خصایص ساختاری و محتوایی هر دو اثر، دلایل تفوق ایرج میرزا را در پردازش این اثر هنرمندانه، آشکار سازد. منظومه زهره و منوچهر ایرج میرزا و داستان عزیز و غزال سیداشرف الدین گیلانی، نمونهای از داستانهای عاشقانه عصر مشروطه است که تحت تاثیر ادبیات اروپایی شکل گرفته است. این پژوهش به تحلیل و مقایسه ساختاری و محتوایی داستان زهره و منوچهر و عزیز و غزال که هر دو به تقلید از منظومه ونوس و آدونیس ویلیام شکسپیر، شاعر انگلیسی نگارش یافته است، میپردازد. بررسی عناصر ساختاری و درون متنی این دو منظومه، نشان دهنده میزان توفیق ایرجمیرزا در نظم این داستان عاشقانه است. اگرچه اثر سیداشرف الدین، به شکلی ساده و ابتدایی، همه عناصر سازنده داستان، از جمله: طرح، شخصیت، زاویه دید، صحنه پردازی و غیره را دارد، اما فاقد کیفیتی است که معمولا داستانهای موفق از آن برخوردارند. این پژوهش در تلاش است تا با بیان خصایص ساختاری و محتوایی هر دو اثر، دلایل تفوق ایرج میرزا را در پردازش این اثر هنرمندانه، آشکار سازد. منظومه زهره و منوچهر ایرج میرزا و داستان عزیز و غزال سیداشرف الدین گیلانی، نمونهای از داستانهای عاشقانه عصر مشروطه است که تحت تاثیر ادبیات اروپایی شکل گرفته است. این پژوهش به تحلیل و مقایسه ساختاری و محتوایی داستان زهره و منوچهر و عزیز و غزال که هر دو به تقلید از منظومه ونوس و آدونیس ویلیام شکسپیر، شاعر انگلیسی نگارش یافته است، میپردازد. بررسی عناصر ساختاری و درون متنی این دو منظومه، نشان دهنده میزان توفیق ایرجمیرزا در نظم این داستان عاشقانه است. اگرچه اثر سیداشرف الدین، به شکلی ساده و ابتدایی، همه عناصر سازنده داستان، از جمله: طرح، شخصیت، زاویه دید، صحنه پردازی و غیره را دارد، اما فاقد کیفیتی است که معمولا داستانهای موفق از آن برخوردارند. این پژوهش در تلاش است تا با بیان خصایص ساختاری و محتوایی هر دو اثر، دلایل تفوق ایرج میرزا را در پردازش این اثر هنرمندانه، آشکار سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پریسا اورک موردغفاری
کارشناس ارشد