امنیت سکونت، کلید ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی مورد مطالعه: حوزه کلانشهر تهران (اسلامشهر، نسیم شهر و گلستان) و کرج در استان البرز

یکی از ویژگیهای سکونتگاههای غیررسمی که از آن بعنوان کلید حل سایر مشکلات نام برده میشود، مساله رسمی نبودن مالکیت و نبود امنیت در سکونت است. این مقاله به بررسی نمونههایی از سکونتگاههای غیررسمی در ایران پرداخته است و هدف از آن، پی بردن به شرایط مالکیت و شرایط رسمیت سکونتگاههای غیررسمی است. مساله حاضر این است که آیا مشکل مالکیت و رسمیت در اغلب یا همه سکونتگاههای مورد مطالعه کشور حاکم است؟ هدف، فهم مشکلات پایه ای مهم و مشترک در آنها برای سیاستهای مناسب است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی- تحلیلی بوده و در آن از روش کمی با استفاده از آمارهای رسمی، اسناد و مدارک سازمانی و طرحهای تحقیقاتی در کنار مشاهدات میدانی بهرهگیری شده است. برای بررسی موردی، حوزه کلانشهر تهران، در استان تهران و کرج در استان البرز انتخاب گردید. همانگونه که یافتهها نشان میدهد، نحوه تصرف زمین در بیشتر محلات مورد بررسی در شهرهای مورد مطالعه، بصورت قولنامهای بوده و افراد فاقد سند رسمی هستند. برای نمونه، نحوه تصرف بالاتر از ۹۶ درصد ساکنین محلات غیررسمی کرج بصورت قولنامهای است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که مشکل مهم و مشترک در تمام سکونتگاههای غیررسمی، رسمیت نداشتن سکونت مالکیت و فقدان امنیت در سکونت است. بنابراین، تدوین و اجرای سیاستها و قوانینی برای حل این مشکل، از ابتداییترین و اساسی ترین اقدامات برای ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی است.

کلیدواژه ها:

امنیت سکونت ، سکونتگاههای غیررسمی ، حوزه کلانشهر تهران ، کرج