مقایسه اثر بخشی طرحواره درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوه گروهی بر راهبردهای تنظیم هیجانی بیماران سو مصرفکننده مواد

مقدمه: این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوه گروهی بر راهبردهای تنظیم هیجانی سو مصرف­کنندگان مواد انجام شد. روش کار : جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی مردان دچار سو مصرف مواد شهر مشهد در سال ۱۳۹۷ تشکیل دادند. نمونه پژوهش شامل ۶۰ نفر از مردان سو مصرف کننده مواد بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند و در سه گروه طرحواره­درمانی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و شاهد قرار گرفتند. دو گروه آزمون ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان، دریافت نمودند. همه آزمودنی­ها پرسشنامه تنظیم هیجانی(گراتز و رومر، ۲۰۰۴) را در پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری سه ماه تکمیل کردند.داده ها با کمک آمار توصیفی، آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه طرحواره­درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنیداری را در راهبردهای ناسازگار و افزایش معنیداری را در راهبردهای سازگار تنظیم هیجانی نشان دادند. تفاوت بین سه گروه در مرحله پس­آزمون (۱۱۹/۸=F؛ ۰۰۱/۰>P) و پیگیری (۹۰۷/۶ =F؛ ۰۰۲/۰>P) معنیدار بود. همچنین بین دو گروه درمانی در راهبردهای سازگار تنظیم هیجانی تفاوت معنیداری مشاهده نشد . نتیجه گیری: به نظر می رسد، طرحواره درمانی موثرتر از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بوده و باعث کاهش راهبردهای ناسازگار تنظیم هیجانی بیماران سو مصرف کننده مواد گردیده است. این اثر در مرحله پیگیری نیز حفظ شد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجانی ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، سو مصرف مواد ، طرحواره درمانی