اثربخشی توانبخشی شناختی رایانه ای بر عملکرد های اجرایی دانش آموزان متوسطه

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی توانبخشی شناختی رایانه ای بر عملکرد های اجرایی دانش آموزان متوسطه بود. روش: بدین منظور از دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران تعداد ۳۰ نفر انتخاب گردید. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۱۵ نفر بصورت تصادفی گمارده شدند. تعداد و مدت زمان هر جلسه در گروه آزمایش به ترتیب ۱۶ جلسه و هر جلسه ۴۵ دقیقه دریافت کردند، گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل آزمون دسته بندی کارت های ویسکانسین بود. داده های حاصل از پژوهش با روش تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) و با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در هر دو مولفه طبقات و درجاماندگی تفاوت معنادار وجود دارد و حجم اثر مداخله توانبخشی رایانه ای بر مولفه طبقات برابر با ۰/۳۷۵ است که پایین تر از متوسط است. و حجم اثر مداخله توانبخشی رایانه بر مولفه درجاماندگی برابر با ۰/۵۴۶ است که بالاتر از متوسط است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش، می توان گفت که مداخله توانبخشی شناختی رایانه ای بر عملکرد های اجرایی دانش آموزان متوسطه موثر است.

کلیدواژه ها:

توانبخشی شناختی رایانه ای ، عملکردهای اجرایی ، انعطاف پذیری شناختی