بررسی رابطه سبکهای فرزندپروی با خلاقیت و هوش اجتماعی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر بابل

هدف از پژوهش حاضر بررسی سبکهای فرزندپروی با خلاقیت و هوش اجتماعی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از حیث روش در زمره تحقیقات توصیفی و از نوع همبستگی میباشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر بابل در سال ۱۳۹۹ به تعداد ۴۲۶۵ نفر بودند. حجم نمونه براساس جدول کرجسی و مورگان((۱۹۷۰ با توجه به حجم آماری ۳۵۱ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارگرد آوری دادها، پرسشنامه سبک فرزندپروری بامریند، پرسشنامه خلاقیت عابدی و پرسشنامه هوش اجتماعی سیلورا وهمکاران بود. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از دو دسته روشهای آمار توصیفی (میانگین، فراوانی، درصد و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی از (آزمون ضریب همبستگی پیرسون) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شده است. نتایج به دست آمده از پژوهش بیانگر آن است که، بین سبکهای فرزندپروی با خلاقیت و هوش اجتماعی در دانش آموزان دختر رابطه وجود دارد. با توجه به تاثیرات مثبتی که سبک فرزندپروری قاطع (دموکراتیک) بر خود مهارگری و عملکرد تحصیلی دارد، پیشنهاد میشود اداره آموزش و پرورش اقدام به برگزاری دوره های آموزش برای خانواده ها تا از فواید سبک فرزندپروری قاطع بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

سبکهای فرزندپروی ، خلاقیت ، هوش اجتماعی ، دانش آموزان دختر.