تاثیر عمق و روش آبیاری بر عملکرد کمی و کیفی خرمای هلیلی در میناب

به­منظور بررسی سیستم آبیاری و مطالعه آب مورد نیاز خرما رقم هلیلی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میناب، آزمایشی به صورت کرت­های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. عامل اول روش آبیاری به دو صورت (سطحی و قطره­ای) بعنوان کرت اصلی و عامل دوم عمق آب آبیاری در دو سطح (۷۵ و ۱۰۰ درصد تبخیر از تشتک کلاس A) به­عنوان کرت فرعی بود. هر کرت آزمایشی شامل دو درخت شش ساله با فاصله­ی هشت در هشت متر بود. صفات مورد بررسی شامل عملکرد، بهرهوری آب گیاه، درصد قند کل محلول، متوسط وزن میوه، نسبت گوشت به هسته، درصد ماده خشک و درصد کل مواد جامد محلول بود. نتایج نشان داد، تیمار ۷۵ درصد قطره­ای با بالاترین متوسط بهره­وری ­آب به­مقدار ۸۹/۰ کیلوگرم محصول بر مترمکعب آب مصرفی در مدت چهار سال و میانگین چهار ساله ۷۰۳۶ مترمکعب آب مصرفی در هکتار در سال، با توجه به چالش خشکسالی در سال­های اخیر، در راستای اهداف کشاورزی پایدار بوده و قابل توصیه در منطقه است. این تیمار علاوه بر برتری در بهره­وری آب گیاه و کمترین مقدار آب مصرفی، در همه صفات کیفی، بهجز متوسط وزن میوه، نسبت به بقیه تیمار­ها برتری نشان داد.

کلیدواژه ها:

آبیاری سطحی و قطرهای ، بهرهوری آب ، نیاز آبی