تجرد زیستی جوانان: پانتومیم دختران مجرد در ایستار ازدواج

در سه تا چهار دهه اخیر، دختران در فضای اجتماعی و فرهنگی جامعه ایران، فرصتهای انتخاب و محدودیتهای متفاوتی را برای شروع زندگی تجربه نمودهاند. هدف این مطالعه فهم تجربه تجرد زیستی دختران، زمینهها و چالشهایی آنهاست تا بتوان از طریق روش نظریه مبنایی دراینباره نظریهپردازی کرد. مشارکتکنندگان این پژوهش دختران ۳۰ سال و بالاتر شهر تهران در سال ۱۳۹۷ بوده که بر اساس منطق نمونهگیری هدفمند و نظری با ۲۲ نفر مصاحبه فردی و با دو دسته از افراد مصاحبه متمرکز بهعملآمده است. طبق فرایندهای کدگذاری، مقوله اصلی «پانتومیم دختران در ایستار ازدواج» بهعنوان پدیده مرکزی استخراج گردید و نیز فرایند تصمیمگیری دختران در معرض فرصتهای ازدواج، در چهار صحنه، ایستار بازگو نکردن ازدواج، ایستار بازی ندادن، بازی نکردن دختران برای ازدواج، ایستار بازماندن از ازدواج سنخ بندی شدهاند. در فرایند و فهم چنین تجربهای شرایط علی، زمینهای و ساختاری مختلفی دخیل بود که به نوبه خود به راهبردهایی با مضمون «تجربه جدایی و انفکاک» توسط دختران بدان دامن میزند. چنین پدیدهای، چالشهایی را در قالب تداوم نفس اجتماعی با پیگیری پیشرفت حرفهای، ستایش پرهیزگاری، رها کردن کاکتوس زندگی، وحشت سالمندی به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

تجرد زیستی ، پانتومیم دختران ، نفس اجتماعی ، ازدواج انتخابی ، ایستارهای ازدواج