تبیین دیدگاه علم دینی آیتالله جوادی آملی

مبحث علم و دین یکی از چالشبرانگیزترین مباحث از گذشته تا حال بوده است و دانشمندان بسیاری در حوزههای گوناگون و با رویکردهای متفاوت نسبت به آن اظهار نظر کردهاند؛ لذا تنقیح و تعیین نسبت میان علم و دین که به مناسبات بعدی هر دو در حوزه تولید علم دینی تاثیر شگرفی میگذارد، ضروری مینماید. حضرت آیتالله جوادی آملی به فراخور این نیاز و ضرورت، در این زمینه نظریه علم دینی ارائه کردهاند که این نوشتار به بررسی، تبیین و پیامدهای آن پرداخته است. ایشان پیرامون نسبت رابطه علم و دین معتقدند که این نزاع به وجود آمده، تخیلی و ناشی از کجفهمی و ناصواب این نسبت میباشد و با این اندیشه که دین و عقل هیچگاه رهاورد همدیگر را نفی نکردهاند، بر آن است که باید علم اعم از تجربی، طبیعی و انسانی (که محصولات عقل تجربی و تجریدیاند) با دین در یک حریم معرفتی مطرح و پردازش شوند. بنابراین تقسیم علم به دینی و غیر دینی اشتباه است و همان گونه که علوم موجود و منصوص در منقولات دینی، مطالعه کتاب تشریع الهی است، علوم دیگر مانند فیزیک و شیمی که به مطالعه صنع الهی میپردازند، مطالعه کتاب تکوین است و دینی میباشند.

کلیدواژه ها:

قرآن ، علم دینی ، قرآن و علوم ، جوادی آملی