اندازهگیری سرمایه اجتماعی در میان نخبگان (مطالعه موردی: نخبگان استان تهران)

یکی از چالشهای اصلی سرمایه اجتماعی، سنجش و اندازهگیری آن است. ازاینرو روشهای مختلفی برای آن پیشنهاد شده است. یکی از این روشها ژنراتور موقعیت است که در این مقاله برای سنجش سرمایه اجتماعی نخبگان استفاده شده است. این روش بر سنجش میزان دسترسی فرد به منابع اجتماعی تاکید داشته و تلاش دارد منافع جذب شده توسط فرد در شبکه اجتماعی را بسنجد. در مقاله حاضر با استفاده از دادههای پرسشنامهای که میان نخبگان و استعدادهای برتر عضو بنیاد ملی نخبگان توزیع شده؛ میزان سرمایه اجتماعی افراد (دسترسی هریک از نخبگان به منابع سرمایه اجتماعی) اندازهگیری و سپس با لحاظ کردن دو نوع سرمایه اجتماعی پرستیژ بالا و پایین، میزان دو نوع سرمایه نیز میان افراد مختلف سنجیده شد. نتایج حاکی از آن است که در جامعه آماری نخبگان دسترسی به منابع سرمایه اجتماعی در میان مردان، افراد متاهل، فارغالتحصیلان دکتری و رشتههای فنی و مهندسی از دیگران بیشتر است. همچنین برای نشان دادن کاربردهای تکنیک ژنراتور موقعیت، اثرپذیری سرمایه اجتماعی از برخی متغیرها (جنسیت، تحصیلات، سن و وضعیت تاهل) با استفاده از رگرسیون برآورد شده است.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، ژنراتور موقعیت ، اندازهگیری ، سرمایه اجتماعی پرستیژ بالا ، سرمایه اجتماعی پرستیژ پایین