تجارب و سیاست های سنجش و ارتقای صلاحیت رانندگی در سالمندان: یک مرور گسترده

زمینه و هدف: کشورهای مختلف دنیا برای سنجش و ارتقای صلاحیت رانندگی در سالمندان، سیاست ها و چارچوبهای مشخصی دارند. لذا مطالعه حاضر با هدف مرور گسترده فرآیند ها، مدل ها و سیاست های سنجش و ارتقای صلاحیترانندگی در سالمندان در دنیا انجام شده است.مواد و روش ها: داده های مورد نیاز با استفاده از کلید واژه های elderly, old, older, driving eligibility, self-declaration, self-assessment, renewal driving license, road traffic injury, accident,و معادل crash, collision, driving guidelines, driving capacity, driving fitness, senior driverفارسی آن ها از پایگاه های اطلاعاتی مختلف انگلیسی زبان شامل: PubMed, Web of Science, Scopus Embase , پایگاه های اطلاعاتی فارسی زبان شامل: IranDoc , SID, MagIran جمع آوری گردید. در این مطالعه ازچارچوب آرکسی (Arkesy) و اومالی (O'malley) استفاده شد. نتایج : در نهایت 24 مقاله و گزارش وارد مطالعه شد. آزمون بینایی اصلی ترین آیتم قضاوت در مورد صلاحیت رانندگیسالمندان بود و بعد از آن ارزیابی عملی رانندگی، ارزیابی توانایی شناختی و ارزیابی توانایی حرکتی قرار داشت. تمدیدحضوری، پستی و آنلاین گواهینامه بیشترین شیوه تمدید بودند. پزشکان عمومی به عنوان اصلی ترین مجریان انجامفرآیند سنجش تناسب رانندگی بودند. تقریبا در تمامی گزارش ها و مقالات سیاست هایی در مورد توانمند سازی رانندهسالمند اعم از ارائه نکات رانندگی ایمن، آزمون اختیاری مهارت های رانندگی، برگزاری دوره های بازآموزی و غیره وجودداشت. مهمترین سیاست های حمایتی شامل معرفی حمل و نقل جایگزین با هدف حفظ استقلال سالمندان بود. نتایجمطالعه حاضر نشان داد ارزیابی های پزشکی با هدف تشخیص اختلالات و درمان و پیشگیری از آنها معمولا در رانندگانبالای 75 سال در دوره های زمانی خاص (با توجه به نوع گواهینامه آنها) صورت می گیرد.نتیجه گیری : اکثر کشور های با درآمد بالا دارای تجربیات ارزشمندی در سنجش و ارتقای صلاحیت رانندگی سالمندانهستند و قوانین مختلفی را با توجه به شرایط محیطی، اجتماعی و سیاسی اجرا می کنند. بهره گیری از این تجارب با درنظر گرفتن تفاوت های اقتصادی و اجتماعی می تواند برای کشورهای با درآمد متوسط و پایین موثر باشد.

کلیدواژه ها:

سنجش ، ارتقاء ، صلاحیت رانندگی ، سالمندی ، حوادث ترافیکی