خودکارآمدی در مورد بیماری کروناویروس (کووید- 19)

زمینه و هدف: امروزه، بيماري كوويد- 19 بخش قابل توجهي از بار جهاني بيماري ها را تشكيل مي دهد. باورهايخودكارآمدي در مديريت بيماري به اطمينان و اعتماد افراد در توانايي آنها براي انجام موفقيت آميز رفتارهاي خاصمرتبط با سلامتي اشاره دارد. اهداف اين پژوهش عبارتند از: (الف) ايجاد مقياس خودكارآمدي در مورد بيماري كروناويروس(كوويد- 19) و (ب) بررسي تأثير خودكارآمدي بر بيماري كروناويروس (كوويد- 19).مواد و روش ها: اين پژوهش مقطعي توصيفي بود. در پژوهش حاضر نمونه اي در دسترس و داوطلب از 66 دانشجويپزشكي ساكن سه خوابگاه دانشجويي دانشگاه علوم پزشكي ايران در تاريخ 30 تير ماه 1399 با استفاده از فرمول كوكرانانتخاب شد. ابزار پژوهش مقياس خودكارآمدي در مورد بيماري كروناويروس (كوويد- 19) بود. داده ها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 26 تحليل شدند. نتایج: ميانگين سني دانشجويان 24/22، انحراف معيار 2/44 بود. 66/7 درصد از دانشجويان دختر بودند. يافته ها نشانداد كه فقط 9 دانشجو (13/6 درصد) عبارت 1 (من نمي دانم بيماري كوويد 19 چگونه بر من تأثير خواهد گذاشت) راانتخاب كردند كه نشانگر كمبود دانش و خودكارآمدي پايين است. 9 دانشجو (22/73 درصد) عبارات 3 و 4 را انتخابكردند كه بيانگر دانش كافي اما خودكارآمدي پايين است. از بين دانشجويان، 42 نفر(63/6 درصد) عبارت 5 را تأييدكردند كه نشان دهنده دانش كافي و خودكارآمدي بالا است.نتیجه گیری: اين پژوهش شواهدي را در مورد مفيد بودن مقياس خودكارآمدي بيماري كروناويروس (كوويد- 19) برايارزيابي خودكارآمدي در دانشجويان ارائه مي دهد. به طور كلي 24 دانشجو (36/4 درصد) خودكارآمدي پايين در بارهبيماري كروناويروس (كوويد- 19) را گزارش كردند. بر اساس اين يافته ها آموزش براي ارتقاي خودكارآمدي در امورمرتبط با سلامتي طي همه گيري بيماري كوويد- 19 ضروري بنظر مي رسد.

کلیدواژه ها:

خودكارآمدي ، بيماري كروناويروس (كوويد- 19) ، دانشجويان پزشكي ، دانشگاه علوم پزشكي ايران