ارزیابی اثرات زیست محیطی کاربری های آموزشی با استفاده از مدل ردپای اکولوژیکی، مطالعه موردی دانشگاه کردستان

یکی از ابزارهایی که با دقت بالا اثرات زیست محیطی کاربری­های شهری را ارزیابی می­کند و تاثیرات فعالیت­های انسانی را بر محیط زیست اندازه­گیری می­کند، مدل ردپای اکولوژیکی (Ecological Footprint) است. این مدل مقدار بار وارد شده از سوی یک کاربری مشخص بر محیط زیست را برآورد کرده و سطح زمین موردنیاز برای ارائه خدمات پایدار به جمعیت استفاده کننده از آن کاربری را نیز تعیین می­کند. امروزه کاربرد این مدل در مطالعات شهری و منطقه ای فراگیر شده و به همین خاطر در این تحقیق با استفاده از روش مولفه­ای (یکی از دو روش محاسبه ردپای اکولوژیکی) و با اندازه­گیری داده­های واقعی، پنج شاخص­ تاثیرگذار بر محیط زیست (از جمله گاز طبیعی، برق، آب، غذا و زباله)، اثرات زیست محیطی دانشگاه کردستان در سال تحصیلی ۲۰۱۵-۲۰۱۴ ارزیابی شده است. نتایج تحقیق نشان می­دهد که شاخص ردپای اکولوژیکی دانشگاه کردستان در سال تحصیلی یاد شده برابر با ۵۶/۰- است که نشانگر عملکرد ناپایدار است. مقدار ردپای اکولوژیکی دانشگاه کردستان برابر ۱۶ هزار و ۶۷۵ هکتار جهانی است، بدین معنی که برای جبران مقدار منابع طبیعی مصرف شده و زباله­های ناشی از آن به زمینی برابر با ۱۶۵ برابر وسعت دانشگاه کردستان نیاز است. همچنین شاخص­های انرژی (گاز طبیعی و برق) و آب با ۰۳/۷۲ و ۹۷/۰ درصد کل ردپای اکولوژیکی به ترتیب بیشترین و کمترین اثر زیست محیطی را در این دانشگاه بر محیط پیرامون داشته است. بنابراین می­بایست در این دانشگاه برنامه جامعی به منظور اصلاح الگوی مصرف و در نتیجه کاهش اثرات زیست محیطی این دانشگاه بر محیط پیرامونی ارائه گردد.

کلیدواژه ها:

ردپای اکولوژیکی ، دانشگاه کردستان ، تاثیرات زیست محیطی ، توسعه پایدار ، کاربری های آموزشی