بازآفرینی صورت و ساختار نقاشی ایرانی در رمان نام من سرخ
محل انتشار: مبانی نظری هنرهای تجسمی، دوره: 5، شماره: 1
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 463
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_VISUA-5-1_003
تاریخ نمایه سازی: 19 بهمن 1399
چکیده مقاله:
این مقاله با هدف مطالعه چگونگی بازآفرینی ساختار نقاشیهای ایرانی در رمان نام من سرخ و شناخت گستره تاثیرگذاری هنر و فرهنگ ایرانی بر هنر و ادبیات کشورهای همجوار ایران، به مطالعه نحوه و میزان تاثیرپذیری ساختار و روایت این رمان از نگارگری ایرانی میپردازد. این رمان -که نوشته اورهان پاموک، نویسنده ترکیهای برنده نوبل ادبیات است- به شرح روایتی از نقاشان عثمانی میپردازد که در دربار سلطان عثمانی مشغول به کار بر روی نسخهای مصور هستند. این روایت در بطن خود به چگونگی شکلگیری نسخههای مصور، روابط میان نقاشان و جهان دربرگیرنده این هنر میپردازد. بررسی ساختار رمان، بهروشنی، نشان میدهد که، نگارگری ایرانی پایه اصلی روایت این رمان را شکل میدهد؛ به گونهای که در چارچوب روایتی این رمان ارجاعات متعددی از نام شخصیتها گرفته تا رجوع به تاریخ و مبانی زیباییشناسی نگارگری ایرانی دیده میشود. از آنجاکه اغلب پیشمتنهای مورد استفاده در این رمان بصری هستند، در بهترین شکل، ساختار رمان را میتوان از طریق اکفراسیس مورد مطالعه و تطبیق قرار داد. اکفراسیس به رابطه میان کلمه و تصویر دلالت دارد و در واقع، به توصیف ادبی یک اثر هنری میپردازد. در این مقاله، برآنیم تا بدانیم صورت و ساختار نقاشی ایرانی چگونه در رمان نام من سرخ اورهان پاموک بازآفرینی شده است؟ بدینمنظور، از روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و برای گردآوری اطلاعات نیز از شیوههای کتابخانهای استفاده شده است. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که، پاموک پیشمتنهای تصویری نقاشی ایرانی را هم از طریق اکفراسیس عینی و هم از راه اکفراسیس ذهنی در کار خود وارد کرده است. در این پژوهش، موارد متعددی از اکفراسیسهای عینی را -که نویسنده در رمان خود به توصیف آنها پرداخته است- بازشناسایی و تبیین میکنیم؛ در اینجا، با آوردن تصاویر این مجالس، چگونگی کشیده شدن این تصاویر به ساحت کلمه را از زبان پاموک خواهیم دید. سپس، به سراغ مواردی میرویم که بازآفرینیهای ذهنی پاموک از نقاشیهای ایرانی در موقعیتهای داستانی این رمان را نشان میدهند. ویژگیهای محرز مکتب هرات در توصیفات صحنههای متعددی از رمان ارجاعات روشنی به مجالس نقاشی ایرانی دارد. تطبیق بخشهایی از این رمان با تصاویری که به آنها ارجاع دارد، بر بینامتنیت و درهمتنیدگی صوری و ساختاری رمان نام من سرخ با نقاشی ایرانی صحه میگذارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم بیرنگ
No ۳۶, Bldg B۱,Parsian complex Amirkabir Blv, Olampic sqr
طاهر رضازاده
هییت علمی گروه هنر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات
محمد معین الدینی
نقاشی، هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :