سنجش عملکرد حافظه کاری در کودکان مبتلا به بیماری مزمن پزشکی براساس سبک های دلبستگی

هدف از مطالعه حاضر، سنجش عملکرد حافظه کاری در کودکان مبتلا به بیماری مزمن پزشکی براساس سبک های دلبستگی بود. به این منظور ۴۵ کودک ۱۵-۱۲ ساله (۲۴ دختر، ۲۱ پسر) واجد ملاکهای طرح، که با تشخیص یک بیماری مزمن (دبابت ، تالاسمی و یا بیماری کلیوی) تحت درمان پزشکی بودند، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و وارد پژوهش شدند. روش: نمونه ها به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و ملاک های ورود و خروج، طی مصاحبه اولیه و مشاهده در پرونده پزشکی کودک بررسی شد و کودکان واجد شرايط، پس از اعلام موافقت و امضای فرم رضایت نامه شرکت در طرح پژوهشی توسط مادران در طرح پژوهشی شرکت کردند. کودکان پس از تکمیل پرسشنامه بازنگری شده سبک دلبستگی کولینز و رید (RASS) وبسته آزمون های عصب روان شناختی رایانه ای کمبریج (CANTAB) براساس نمرات اخذ شده در سه گروه با سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و اضطرابی قرار گرفتند. پس ار اطمینان از همگن بودن گروه ها از جهت ویژگی های دموگرافیک در گام بعد عملکرد حافظه کاری کلیه آزمودنیها سنجیده شد. یافته ها و نتیجه گیری: نتایج تحلیل واریانس یکراهه حاکی از تفاوت معنادار حافظه کاری در سه گروه بود. گروه کودکان با سبک دلبستگی ایمن در مقایسه با سبک دلبستگی اجتنابی و اضطرابی در عملکرد حافظه از کارایی بالاتری برخوردار بودند. این نتایج نشان می دهد که یکی از عواملی که می تواند بر وضعیت سلامت، به ویژه عملکرد حافظه کودکان مبتلا به بیماری مزمن پزشکی تأثیرگذار باشد، سبک دلبستگی آن هاست.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، کودکان ، بیماری مزمن ، عملکرد حافظه کاری