تأثیر آموزش مکانیسم های دفاعی برتعدیل طرحواره های ناسازگار اولیه دانش آموان با اختلال افسردگی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مکانیسم های دفاعی بر تعديل طرحواره های ناسازگار اولیه دانش آموان با اختلال افسردگی انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه دانش آمزان دختر شهر قزوین در نیم سال اول تحصیلی ۹۸-۱۳۹۷ تشکیل دادند که پس از ارزیابی اولیه با استفاده از مقیاس افسردگی بک - ویرایش دوم، ۳۰ دانش آموز دختر به صورت هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵نفر) و کنترل (۱۵نفر) به نسبت یکسان گمارده شدند. گروه آزمایش به صورت گروهی به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای هفته ای ابار) برنامه آموزش مکانیسم های دفاعی را دریافت کردند؛ گروه کنترل به مدت دوماه در لیست انتظار قرار گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه طرحواره های ناسازگارانه اولیه یانگ (فرم کوتاه) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره به کمک نرم افزار SPSS نسخه ی ۲۳ استفاده شد. یافته ها: یافته های حاصل از تحلیل داده های پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری در بین میانگین نمرات گروه های آزمایش و کنترل در متغير طرحواره های ناسازگار اولیه، در مرحله پس آزمون وجود داشت. نتیجه گیری: در مجموع، با توجه به نتایج این پژوهش می توان گفت که آموزش مکانیسم های دفاعی بر تعديل طرحواره های ناسازگار اولیه دانش آموزان با اختلال افسردگی مؤثر بود.

کلیدواژه ها:

مکانیسم های دفاعی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، افسردگی