بایسته های نظام دادرسی مدنی ایران در رسیدگی به دعاوی مربوط به آلودگی های زیست محیطی

آیین دادرسی مدنی شاخهای از علوم حقوق است که به مطالعه چگونگی رسیدگی به دعاوی مدنی میپـردازد. محـیط زیسـت در سرتاسـر جهـان در شـمار آمـاج هـای حساس و در معرض خطر قرار دارد و همواره خسارات گوناگونی بدان وارد می شود. پیدایش آلودگیهای گوناگون زیست محیطـی در خـاک، آب و هـوا از ایـن گونـه است. دادرسی مدنی خسارات زیست محیطی از جهات گوناگون دارای اهمیت است نظام دادرسی مدنی ایران باید بایسته های ویژه ای را در این باره در پیش گیرد. افتراقی سازی رسیدگیهای زیست محیطی، تخصص گرایی در میان دادرسان و نیز همکاریهای میان بخشی با دیگر نهادها و سازمانهای فعال در حـوزه محـیط زیسـت در شـمار مهمترین بایسته های پیشگفته است. رعایت این بایسته ها میتواند به تحقق عدالت زیست محیطی، بازدارندگی از ارتکاب رفتارهای خسارت آفرین آتی و نیز توسعه پایدار کشور منجر شود. این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از رهیافت پژوهش های میان رشته ای نگاشته شده، دریافته است که برگزاری مناسب دادرسی های مدنی زیست محیطی میتواند به بهبود جایگاه محیط زیست در جامعه و پاسداری مناسب از آن منجر شود.

کلیدواژه ها:

دعاوی زیست محیطی ، دادرسی مدنی ، افتراقی سازی رسیدگی ، تخصص گرایی قضایی