تاثیر تعلق سازمانی بر یادگیری سازمانی با تاکید بر یادگیری دو حلقه ای

سازمان ها قبلا در محیطی پایدار به سر می بردند و وقایع آینده تقریبا قابل پیش بینی بودند، به طوری که مدیران می توانستند در شرایط مطمئن برنامه ریزی کنند ، اما امروزه مبحث به شدت در حال تغییر است، افزایش رقابت و پیچیدگی در فضای کسب و کار یکی از مشخصه های تجارت نوین است. تغییرات سریع و محسوس در عرصه های مختلف علم و فناوری به طور فرایندهای جامعه بشری را تحت تأثیر قرار داده به طوری که سازمان های سنتی دیگر قادر به هماهنگی با این تغییرات نیستند و تنها سازمانی شانس بقاء دارد که بتوانند خود را پیوسته با تغییرات محیطی پیرامون خود وفق دهد. بنابراین سازمان ها به منظور سازگاری با محیط خود، به دنبال بهترین راهکارها هستند که به این ترتیب به مزیت رقابتی دست پیدا خواهند کرد. یکی از راههای کسب مزیت رقابتی پایدار، تاکید بر آموزش کارکنان و بالا بردن اطلاعات و دانش ایشان است. در گذشته تنها کارکنان و رهبران به دنبال یادگیری بودند ولیکن امروز سازمان ها به دنبال یادگیری هستند، به واسطه یادگیری، دانشیپایدار در افراد و در سطح بالاتر در سازمان تولید می شود که آن ها را قادر به اجرای نوآوری ها و فعالیت هایی می سازد که ضامن بقای سازمان در محیط متغیر امروزه خواهند بود، سازمان ها تنها با یادگیری سریع از موفقیت ها و شکست ها قادر خواهند شد هنگام برخورد با موقعیت های مختلف، رفتاری اثربخش داشته باشند و بدین شکل با حداکثر اثربخشی به اهداف خود ناتل خواهند گشت. زیرا تعلق خاطر کارکنان موجب میشود افراد با تعهد بیشتری برای سازمان کارکنان کنند و در تلاش باشند تا آموزش ببیند و از طریق یادگیری عملکرد خود را بهبود ببخشند. مقاله حاضر به بررسی تاثیر تعلق سازمانی بر یادگیری سازمانی با تاکید بر یادگیری دو حلقه ای می پردازد. پس از مقدمه، بیان مساله، اهمیت و ضرورت پژوهش تشریح گردیده و مبانی نظری و مفاهیم تعلق سازمانی، یادگیری سازمانی و یادگیری دوحلقهای تعریف شده است. سپس پژوهش های انجام شده در رابطه با این موضوع بیان شده و در نهایت به بحث و نتیجهگیری در خصوص این موضوع پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

تعلق سازمانی ، یادگیری سازمانی ، یادگیری دو حلقه ای ، موفقیت ، شکست