بررسی رضایت شغلی اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان و عوامل مؤثر بر آن در سال ۱۳۹۴

زمینه و هدف: دانشگاه‌های علوم پزشکی به اساتیدی با انگیزه به عنوان یکی از ارکان تعلیم و تربیت نیاز دارند؛ تا در آموزش دانشجویان و ارتقای بهداشت و درمان جامعه موثر واقع‌ شوند. با توجه به اهمیت رضایت شغلی اعضای هیئت علمی در پیشبرد اهداف آموزشی و ایجاد بهره­وری بیشتر، این تحقیق با هدف بررسی رضایت شغلی اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال ۱۳۹۴ صورت گرفت. مواد و روش­کار: این مطالعه یک بررسی مقطعی بود. جامعه‌ی مورد بررسی، کلیه‌ی اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان بودند. جمع‌آوری اطلاعات به وسیله‌ی چک لیستی حاوی اطلاعات دموگرافیک با متغیرهای جنسیت، سن، گروه آموزشی، مرتبه‌ی علمی، وضعیت استخدامی، سابقه‌ی کار و پرسشنامه‌ی استاندارد سنجش رضایت شغلی هرزبرگ بود. داده‌ها با استفاده از آزمون­های آماری  T test  و chi square  با نرم‌افزار آماری SPSS16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: افراد مورد مطالعه ۳۲ درصد زن و ۶۸ درصد مرد بودند. میزان رضایت کلی افراد مورد مطالعه از شغل 0/833±4/79 بود. کمترین میانگین نمره‌ی رضایت مربوط به رضایت از حقوق و مزایا و بیشترین میانگین مربوط به رضایت از نوع کار بود. بین جنس، سن،  وضعیت تأهل و سنوات خدمت، با رضایت شغلی اعضای هیئت علمی دانشگاه رابطه‌ی معنادار آماری مشاهده ‌نشد (0/05p>)؛ اما بین وضعیت استخدام و نوع دانشکده با رضایت شغلی رابطه‌ی معنادار آماری دیده ‌شد (0/05p<). بحث و نتیجه‌گیری: در کل، اعضای  هیئت  علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان از رضایت شغلی متوسطی برخوردار بودند. بیشترین رضایت مربوط به حیطه‌ی ماهیت کار و کمترین رضایت مربوط به حقوق و مزایا بود.

کلیدواژه ها:

Job satisfaction ، Faculty ، Kurdistan ، اعضای هیئت علمی ، رضایت شغلی ، کردستان