کاربرد گیاهپالایی در کاهش آلایندگی فلزات سنگین در محیط زیست

در بین آلاینده های مختلف محیط زیست، فلزات سنگین به واسطه ی سمیت، ماندگاری بالا، تجزیه ناپذیری و همچنین توانتجمع زیستی از مهمترین ترکیبات موجود در بوم سازگان های مختلف هستند. برای مقابله و تنزیل اثرات منفی فلزاتسنگین بر اکوسیستم ها، راهکارهای متفاوتی استفاده می شود که یکی از روش ها پرکاربرد استفاده از زیست مهندسی درقالب فن گیاه پالایی است. از آنجاییکه گیاه پالایی به عنوان یک فناوری پایدار، ارزان قیمت و دوستدار محیط زیست کهبراساس استفاده مستقیم از گیاهان زنده برای پالایش بسترهای آلوده به فلزات سنگین بنا نهاده شده، امروزه موضوعتحقیقاتی مهمی را در پژوهش های محیط زیستی به خود اختصاص داده است. با این وجود، نیاز به بررسی و جمع بندیمطالعات مختلف در قالب یک پژوهش جامع، ضروری است. لذا هدف از این پژوهش، بررسی کاربرد گیاه پالایی در کاهشآلایندگی فلزات سنگین و چگونگی شناسایی گونه های مناسب برای استفاده در این فن است. برایند بررسی های مختلفنشان می دهد که برای انتخاب گونه های گیاهی جهت جذب آلاینده های فلزات سنگین، در درجه اول نیاز است که با بررسیجامع کلیه مطالعات پیشین داخلی و خارجی، مشخص شود هر گونه گیاهی توانایی جذب کدام نوع یا انواع فلزات سنگینرا دارا است، در درجه دوم، نیاز به بررسی است که آن گونه گیاهی توانایی استقرار در محیط را دارد و در درجه سوم، اینکهگونه مدنظر با استفاده از روند آلایندگی محیط مشخص، چه مقدار تابآوری برای تحمل دراز مدت آلاینده در محیط رادارا است. همچنین لازم است که توانایی انواع گونه های گیاهی در جذب فلزات سنگین در پروژه های گیاه پالایی مدنظر قرارگیرد و مرحله انتخاب گونه، گام اولیه در پروژه های گیاه پالایی در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

انتخاب گونه گیاهی ، پوشش گیاهی ، زیست مهندسی ، فلز سنگین ، مدیریت محیط زیست