سنجش اثربخشی نظارت بر مدیریت در شهرداری تهران

زندگی عصر صنعتی به طور سنتی بر پیشرفت فن آوری، عملکرد شغلی و رشد تأکید داشته است و انسان به طـور ضـمنی و یـا آشکار به همراه زمین و سرمایه به عنوان یکی از عوامل تولید مطرح شده است. نگرش جدیـد نسـبت بـه انسـان، در ادبیـات مربوط به مدیریت تحول، نگرشی راهبردی است. به این معنا که انسان هم عامل کار بوده و هم خالق آن اسـت. لـذا نقشـی محوری در تحول سازمان ایفا مینماید و تحولات عظیم سازمانی از توانمنـدیهای نامحـدود فکـری ایـن عامـل سرچشـمه میگیرد. هنگامی که با مدیران به احترام رفتار شود و آنان فرصت بیان خود را داشته و در تصمیم گیریها بیشتر دخالت کنند، واکنشهای مناسب و مطلوبی از خود نشان خواهند داد . اگر مدیرسازمان واقعاً احساس کند، که کیفیت کاری او بهبود یافتـه است، نیروی بیشتری برای انجام کارش مییابد و همین امر، خود موجب انگیزه بیشتر وی برای کار بهتر و در نتیجه کیفیـت زندگی کاری بهتر میشود . کیفیت کاری به معنای تصور ذهنی و درک و برداشت کارکنان یک سازمان از مطلوبیت فیزیکـی و روانی محیط کار خود است. تنها وجود پارهای از عوامل کیفیت ساز در محیط کاری نیست که بـه آن مطلوبیـت می بخشـد، بلکه تصور و برداشتی که منابع انسانی از برقراری عدالت در زمینه تامین آنهـا دارد و نـوع واکـنش ارائـه گیرنـدگان خـدمات کارکنان، در مطلوب بودن عوامل و رضایت کارکنان موثر خواهد بود . در واقع بازخوردها، سنجش ها، انتقـادات، پیشـنهادات و تشویق ها و قدردانیهای محیطی به عنوان متغیر مستقل بر نوع عملکرد مدیران و میزان این عملکرد از لحاظ بهبـود کیفیـت آن تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

نظارت ، مدیریت ، شهرداری