تشبیه کنایت یا التشبیه المکنّی

با مقایسه و تحلیل منابع بلاغی، ابهامات و اشکالات زیادی در معرفی انواع تشبیه و استعاره دیده می شود . این ابهامات از کتابی به کتاب دیگر منتقل گردیده و ابعاد وسیع تری بخود گرفته است . در این مقاله به «تشبیه کنایت» یا «التشبیه المکنی» پرداخته شده که در بسیاری از کتاب های بلاغی معاصر دیده نمی شود . از آنجایی که ساختار این نوع تشبیه با حذف «مشبه» همراه است پرسش های فراوانی را در بین منتقدین بوجود آورده که چه تفاوتی بین این نوع تشبیه و «استعارۀ مصرّحه» وجود دارد ؟ در این مقاله به یکی از مباحث مهم در تشبیه یعنی «حذف مشبه» پرداخته شده تا معلوم گردد که برخلاف نظر اکثر کتاب های بیان معاصر ، حذف «مشبه» و حتی «ادات تشبیه» نه تنها موجودیت تشبیه را به خطر نمی اندازد، بلکه سبب «بلاغت تشبیه» می گردد . از طرفی معلوم گردیده که برای تبدیل تشبیه به استعاره ، غیر از حذف مشبه و ادات تشبیه ، باید شرایط دیگری نیز مهیا شود . در نهایت در این مقاله ضمن معرفی تشبیه کنایت و ارتباط آن با «بلاغت تشبیه» تفاوت های ساختاری و معنوی بین تشبیه کنایت و استعارۀ مصرّحه نقد و بررسی گردیده

کلیدواژه ها:

تشبیه ، استعاره ، حذف مشبه ، بلاغت ، کنایت.