بررسی الگوهای دستوری در نامه ها و منشآت جامی

بررسی الگوهای دستوری یک اثر، مبحث بسیار دشوار و پیچیده ای است که نیازمند ژرف نگری و نهایت دقّت در پژوهش است و از آنجا که این بررسی جز با شناخت جمله و اقسام آن میسّر نیست، در این پژوهش سعی شده است، علاوه بر ذکر تعاریفی متفاوت از جمله و تنوّع در اقسام آن، با تحلیل شمار زیادی از جمله های «نامه ها و منشآت جامی»، انعکاس صدای جامی با چینش واژگان، به گوش مخاطب برسد. بالطّبع، بسامد برخی از جمله ها، خصوصیات و نگرش نویسنده را برای ما آشکار خواهد ساخت. پرسش اصلی پژوهش این است که بسامد کدام نوع از انواع جمله در نامه های جامی بیشتر است؟ میتوان گفت، جمله های با وجه امری غیر مستقیم، جمله های شرطی، جمله های مرکب ناهم پایه و جمله های دعایی از بسامد چشمگیری برخوردارند. تمامی این موارد، بیانگراین هستند که جامی، در مرکز قدرت معنوی و دیوانی قرار داشته است و به گونه ای بر دولتمردان دربار تیموری نفوذ و سلطه یافته بود که می توانست معضلات و مشکلات عامة مردم را با توصیه های خویش به سلطان و درباریان، حلّ و فصل نماید. شایان ذکر است که، روش تحقیق، به شیوة توصیفی تحلیلی و بر مطالعات کتابخانه ای استوار است.

کلیدواژه ها:

منشآت ، جامی ، الگوهای دستوری ، جمله