دانش بومی کشاورزان شهرستان خور و بیابانک در استفاده از آب و خاک شور

در منطقه خور وبیابانک اصفهان در حاشیه کویر مرکزی ایرن کمبود و شوری منابع آب و همراه شدن تنش حرارتی و رطوبتی هوا یکی از عوامل کاهش عملکرد محصولات کشاورزی است. همچنین وجود منابع غیر قابل کنترل آب مانند چشمه و قنوات باعث کمبود منابع آبی را در طول فصل تابستان و فراوانی بیش از حد آب را در فصل زمستان بدنبال دارد. بررسی میدانی مصرف آب در عرصه کشاورزی در این منطقه نشان داد برای کاستن تنش خشکی و شوری از کشت مخلوط درختان خرما و با دیگر محصولات در زیر سایه درختان خرما استفاده م یشود. همچنین با کشت محصولات مقاوم به شوری و خشکی مانند پنبه، جو در پناه درختان خرما صدمات ناشی از درجه حرارت بالا و رطوبت اندک هوا را کاهش می دهند. با اعمال روشهای کم آبیاری تنطیم شده که عبارت از کم آبیاری در مراحل عیر حساس رشد و آبیاری کافی در مراحل حساس رشد است؛ کاهش عملکرد گیاهان را در اثر تنش رطوبتی کنترل م ینمایند. آبشویی زمستانه یکی دیگر از ارکان اصلی مدیریت آب جهت کاهش و کنترل میزان نمک در منطقه رشد ریشه بوده که با توجه به اندک بودن میزان تبخیر از سطح خاک در فصل زمستان مصرف بهینه آب غیر قابل کنترل را در بر دارد.