بررسی علل خشکیدگی گونه های مهم درختی در بلوچستان جنوبی

در طی انجام این طرح عوامل موثر در خشکیدگی گونه های مهم درختی شامل کهور ، آکاسیا ، کلیرو کنار مورد بررسی قرار گرفت. این عوامل شامل آفات ، بیماریها ، میزان بارندگی ، خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک می باشد. همچنین با جمع آوری نمونه باران و آبهای سطحی ضمن تعیین هدایت الکتریکی و اسیدیته باران ترکیبات عمده موجود در نزولات و عامل ریزش بارانهای اسیدی از قبیل سولفات ،نیترات و کلراید و همچنین کایتون های عمده نظیر کلسیم و منیزیم مورد آنالیز قرار گرفتند. در پایان عوامل مزبور پس از تبدیل اطلاعات و ارقام و کمی نمودن به روش آماری رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از بین عوامل پیش بینی شده مشخص نمود که برای نمونه های خاک درصد رطوبت اشباع خاک با بارندگی با علامت مثبت در سطح 5 درصد معنی دار گردیدند. مهمترین عامل محدود کننده در رشد و نمو گونه ها میزان بارندگی می باشد که میزان بارندگی در طی ‮‭10‬ سال سیر نزولی داشته است بطوریکه میزان آن از ‮‭253/6‬ میلیمتر در سال ‮‭68‬ به ‮‭32/9‬ میلیمتر در سال ‮‭72‬ کاهش پیدا کرده است . همچنین ‭PH ‬بدست آمده از آبهای سطحی نشان دهنده کیفیت قلیایی آب بوده و میزان آن بین ‮‭7/6‬ و‮‭7/9‬ متغیر می باشد. کاتیونهای کلسیم و منیزیم بعنوان عوامل مهم تعدیل کننده ای در آبهای سطحی منطقه بوده و نقش آنها در ارتباط با اسیدیته آب بسیار معنی دار بوده و تاثیر کلسیم بیشتر از سایرین می باشد. نقش آفات در خشکیدگی گونه ها در اولویت بعدی بوده و بخصوص حشرات آفت چوبخوار بعنوان مهمترین عامل تسریع خشکیدگی گونه ها مشخص گردیدند. نتایج حاصل از کشت موارد مشکوک به بیماری مشخص نمود که هیچگونه عامل بیماری خاصی در منطقه درخشکیدگی گونه ها موثر نمی باشد. کهور، آکاسیا، کلیر، کنار، آفات، بیماریهای گیاهی، باران، عناصر خاک، خسارت، خشکیدگی