تحلیل تغییر کاربری اراضی آبی و دیم با استفاده از فنآوری های سنجش از دور و GIS با تاکید بر نیاز آبی گیاهان (مطالعه موردی: دشت سراب)

هدف تحقیق حاضر، تحلیل تغییرات کاربری اراضی آبی و دیم با تاکید بر نیازآبی گیاهان در دشت سراب واقع در استان آذربایجان شرقی می باشد. جهت کشف تغییرات اتفاق افتاده، تصاویر سنجنده های TM ، ETM و OLI ماهواره لندست سال های 1991 ، 2000 و 2016 پردازش گردید. پس از اعمال نقشه های، عملیات پردازش تصاویر با بهره گیری از روش های پیشرفته طبقه بندی نظارت شده اعمال و نقشه های سطوح زیرکشت آبی و دیم مشخص گردید در نهایت مرحله پس پردازش با سنجش دقت طبقه بندی بااستفاده ازنقاط کنترل زمینی انجام و جهت محاسبه سطح زیرکشت و تهیه نقشه نهایی ازنتایج به دست آمدله، اطلاعات حاصل به محیط ArcGIS انتقال یافت سپس نتایج با آمار موجود در سازمان جهاد کشاورزی مقایسه گردید هم چنین با استفاده از آمار روزانه هواشناسی دریافتی از ایستگاه سینوپتیک سراب، در نرم افزار CROPWAT 8.0 اقدام به محاسبه نیاز خالص آبی و در نهایت حجم آب مورد نیاز گیاهان عمدله منطقه گردید نتایج طبقه بندی نشان می دهد که روش ماشین بردار بردار پشتیبان، با دقت کل متوسط 37 / 93 و کاپا متوسط 33 / 91 درصد نسبت به روش شبکه عصبی از دقت بالاتری برخوردار می باشد. هم چنین نتایج نشان دهنده تفاوت معنی داری با آمار اخذ شده از جهاد کشاورزی نمی باشد. سطح زیرکشت آبی در سال های 2016 - 1991 ، با 2 / 24 درصد افزایش و سطح زیرکشت دیم 2 / 7 درصد کاهش یافته است حجم آب مورد نیاز برای پنج محصول عمدله منطقه نیز در دوره زمانی 2016 - 1991 افزایش یافته، به طوری که این مقدار در سال 2000 نسبت به 1991 ، 38 / 5 درصد و در سال 2016 نسبت به 2000 افزایشی معادل 30 درصد داشته است

کلیدواژه ها:

دشت سراب ، سطح زیرکشت ، سنجش از دور ، نیاز آبی ، ماشین بردار پشتیبان