بررسی میزان تندی 12 توده بومی پیاز ایران در دوره انبار مانی

سال انتشار: 1388
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 965

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BAGHBANI06_550

تاریخ نمایه سازی: 26 مرداد 1389

چکیده مقاله:

میزان طعم و مزه در پیاز به ژنتیک منحصر به فرد رقمها و توده ها، تندی، تنوع مواد گوگردی ، مواد قندی و عوامل محیطی از جمله دما، آبیاری ، نیتروژن و تغذیه گوگردی بستگی دارد به منظور براورد تنوع بیوشیمیایی در تعدادی از توده های بومی پیاز ایران با استفاده از خصوصیت تندی بذر 12 توده بومی پیاز از مناطق مختلف کشور جمع آویر طی سال 1385 کشت شد و مقدار اسید پیرویک به عنوان شاخص اصلی در براورد تندی ا زطریق واکنشهای رنگ سنجی در این پژوهش اندازه گیری شد. مقدارتندی در دوره انبار مانی در بین توده ها در سطح احتمال یک درصد p<0/01 معنی دار شدند اثر انبار مانی ×توده نیز برروی تندی در سطح احتمال یک درصد p<0/01 معنی دار شد تندی با ماههای انبار مانی کل همبستگی مثبت در سطح احتمال یک درصد p<0/01 نشان داد توده های زرد نیشابور و هوراند اهر بیشترین تندی و توده درچه اصفهان کمترین تندی را در دوره انبار مانی داشتند.

نویسندگان

شهرام باغبان سیروس

دکترای علوم باغبانی و هیئت علمی گروه کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند

پریسا علیزاده اسکویی

دکترای علوم باغبانی