دلیل افزایش تعداد نهالهای گونه آیلانتوس یا عرعر در واحد سطح در پارک ملی تندوره درگز(چهلمیر درگز)

بسمه تعالی 

در خصوص افزایش تعداد نهالهای گونه آیلانتوس یا عرعر در واحد سطح در پارک ملی تندوره درگز(چهلمیر درگز) در فضای مجازی سوالاتی مطرح و برخی آن را عمدی می دانستند به همین جهت چند نکته که بنظرم رسید رو خدمتتان عرض میکنم:
اولا که عمدی در کار کاشت یا رشد یا تکثیر این گونه در این منطقه نبوده است.از آنجاییکه این گونه کم توقع می باشد و میزان بذر دهی فراوان همه ساله دارد بنابراین در صورت پراکندگی شدن بذور بسرعت رشد میکند و گذشته از آن بصورت پاجوش هم تکثیر میشود، و زمانی که میزان تراکم این گونه در واحد سطح بالا رود گونه های دیگر یارای مقابله یا رقابت با این گونه نخواهند بود. بنابراین در صورت عدم حذف این گونه در یک بازه زمانی چند ساله غالب گونه های این منطقه به شکل عرعر خواهند بود و توده عرعر شکل خواهد گرفت.

اگر مدیریت پارک صلاح بدانند برای افزایش غنا گونه ای یا تنوع گونه ای درختی در این منطقه حذف این گونه بصورت فیزیکی(قطع درخت) انجام و جایگزین کردن آن با گونه هایی از قبیل چنار،توسکا، داغداغان وحتی صنوبر، داغداغان و... انجام گیرد.

یکی از دلایل دیگر تکثیر این گونه این بوده که در چند سال گذشته شاهد بودیم که تاکنون چندین درخت چنار در این محدوده قطع شده(بدلایل باد افتادگی یا پوسیدگی درخت چنار و یا آفت زدگی و...)، سوالی که هست آیا بجای گونه های خارج شده اقدامی صورت گرفته است؟ یعنی گونه ای واکاری شده یا خیر؟ چون چنار حذف شده است و در صورت عدم کاشت نهال قطعا گونه ی دیگری جایگزین خواهد شد.
در علم جنگلشناسی برای مدیریت بخشی از جنگل و به منظور افزایش غنای گونه ای(به منظور مقابله با آفات و بیماریها از کشت مخلوط یا چند گونه ای استفاده میشود) و اقدام به وارد کردن و کاشت گونه های بومی مختلف سازگار با منطقه میکنند، یعنی ببینیم در چند سال گذشته در این منطقه چه گونه های بوده و آنها را سعی کنیم با رعایت ملاحظات به اکوسیستم وارد کنیم(تاکید میشود گونه های بومی سازگار).و نهایت اینکه به نظر میرسد در چند سال گذشته مدیریت پارک توجه چندانی به موضوع تنوع گونه های درختی این منطقه نداشته و افزایش برخی گونه ها یا کاهش برخی گونه ها را احتمالا بصورت سهوی متوجه نشده اند، بنابراین موضوعی نیست که قابل حل نباشد.

اسلام شایسته پاهنگه - آذر ماه 1403