احتمال سنتز هسته های فوق سنگین با عدد اتمی ۱۲۱

تحقیقات اخیر من در حوزه بررسی احتمال سنتز هسته های فوق سنگین در محدوده عدد اتمی 121 می باشد. در این پژوهش با استفاده از پتانسیل مجاورت و در نظر گرفتن ضرائب مختلف انرژی سطحی (کشش سطحی) هسته مرکب سطح مقطعهای برخورد، همجوشی و باقیمانده تبخیر در کانالهای مختلف نوترونی محاسبه گردید. به منظور نشان دادن صحت کارکرد مدل، 10 ترکیب که دارای سطح مقطعهای تجربی بوند با نتایج بدست امده از طریق محاسبات مقایسه گردید. این 10 ترکیب پرتابه و هدفهایی بودند که توسط شتابدهنده های یونهای سنگین از جمله در آزمایشگاههای لارنس، دوبنا، جی اس آی و رایکن و به منظور تولید هسته های با عدد اتمی 112 الی 118 مورد استفاده قرار گرفته بودند. این مقایسه تطابق خوب محاسبات انجام شده با نتایج تجربی را نشان داد. بعلاوه بهینه انرژی فرودی برای ترکیبهای مختلف محاسبه و ارائه گردید. در نهایت ترکیبهای مختلفی که منجربه تولید هسته 121 می گردد بررسی شده و از میان آنها ترکیبهایی که دارای سطح مقطع بالاتری بودند به همراه انرژی بهینه فرودی، به عنوان ترکیبهای احتمالی برای سنتز هسته 121 پیشنهاد گردید. در حال حاضر این پژوهش در قالب یک مقاله در مجله فیزیکال ریویو سی Physical Reviwe C از انتشارات انجمن فیزیک آمریکا در 5 مارس 2025 منتتشر شده است DOI: https://doi.org/10.1103/PhysRevC.111.034603.