نقد فلسفه اخلاق کانت / قسمت اول

نقد فلسفه اخلاق کانت/قسمت اول

✍️ سلطان علی نایبی

⭕️ گزاره 1:

«انسان مراسم دینی را به خصایل اخلاقی ترجیح می دهد زیرا خصایل اخلاقی دشوار و پر زحمت اند و انسان پیوسته و هر لحظه باید مراقب آنها بشد»

🔻لزومی بین ترجیح دادن «مراسم دینی» بر «اخلاق» و یا «اخلاق» بر «مراسم دینی» نیست زیرا «مراسم دینی» تقویت کننده اخلاق و «اخلاق» تقویت کننده مکاشفات دینی و یاری دهنده «مناسک دینی»است.هر کدام در جای خویش می تواند «بسیار محترم» باشد و هریک «یاردیگری» است.

🔹همان گونه که ذات اقدس اله فرمود :«اقم الصلوه لذکری» همان خداوند متعال می فرماید:«وقولو للنآس حسنا» یا «لیقوم الناس بالقسط» امر به «مناسک دینی» و « امربه اخلاق» هر دو از سوی باری تعالی تنفیذ شده است و لزومی برای ترک دیگری به دلیل انجام آن دیگر نیست.پس «ترجیح جناب کانت» «بی معنا» می شود.هر کدام در مقام خویش گرامی اند و تعامل بسیار خوبی بین اخلاق و «مراسم دینی» وجود دارد.

🔷«مناسک دینی» تقویت کننده «دین فرد» است که از اعتقادات و معارف سرچشمه گرفته است و «دین» پشتوانه بسیار قوی برای «اخلاق» است تا انسان ها در دره های «نسبیت» توحش وار به واژگون کردن «اخلاق » نیندیشند.

🔶 مناسک دینی نیز دشواری های خاص خویش را دارد، روزه، نماز، خصوصا اگر قرار باشد با حضور قلب و خلوص نیت همراه باشد. این گونه نیست که مناسک، بدون هر گونه دشواری و سختی باشد.

ادامه دارد ...