قالب لغزنده نمونه ای از هم تکاملی طراحی و ساخت است

قالب لغزنده نمونه ای از هم تکاملی طراحی و ساخت است

قالب لغزنده یکی از روش هایی است که در آن مرز میان طراحی سازه و فرآیند ساخت بسیار کم رنگ می شود. در این روش، قالب به صورت تدریجی حرکت می کند و عملیات آرماتوربندی، بتن ریزی، کنترل هندسه و حرکت قالب باید در یک چرخه هماهنگ انجام شوند.

سرعت حرکت قالب نباید صرفا بر اساس هدف افزایش سرعت تعیین شود. وضعیت بتن، شرایط محیطی، عملکرد تجهیزات، آماده بودن آرماتورها و توان اکیپ اجرایی نیز باید در تصمیم گیری لحاظ شوند. بنابراین سرعت مناسب یک مقدار ثابت نیست و به شرایط واقعی فرآیند وابسته است.

کنترل قائم بودن سازه در این روش اهمیت زیادی دارد. اگر انحرافی ایجاد شود و در زمان مناسب اصلاح نشود، می تواند در ادامه عملیات افزایش یابد. به همین دلیل اندازه گیری و بازخورد مستمر بخشی از منطق سیستم قالب لغزنده است.

این ویژگی قالب لغزنده ارتباط جالبی با نظریه هم تکاملی طراحی و ساخت دارد: ساخت فقط اجرای یک طراحی از پیش تعیین شده نیست، بلکه داده های فرآیند اجرا می توانند بر تصمیم های مرحله بعد اثر بگذارند.

از این منظر، تجربه قالب لغزنده می تواند یکی از نمونه های ارزشمند برای توسعه چارچوب نظری Co-Evolutionary Design–Fabrication باشد؛ زیرا در آن طراحی، ساخت، کنترل و بازخورد به صورت یک چرخه پیوسته عمل می کنند.