آیا سکوت مهندس ناظر می تواند آثار حقوقی داشته باشد؟
آیا سکوت مهندس ناظر می تواند آثار حقوقی داشته باشد؟
در پروژه های ساختمانی، گاهی مهندس ناظر با تخلف، مغایرت یا شرایط نامناسبی مواجه می شود، اما به دلایل مختلف از ثبت یا اعلام آن خودداری می کند. این سکوت ممکن است ناشی از اعتماد به وعده مالک، انتظار برای اصلاح بعدی یا حتی ملاحظات شخصی باشد. با این حال، از دیدگاه حرفه ای، بی اقدامی در برابر برخی وضعیت ها می تواند زمینه ساز اختلافات بعدی شود.
وظیفه مهندس ناظر، انجام اقداماتی است که قوانین و مقررات در حدود صلاحیت وی پیش بینی کرده اند. اگر موضوعی در چارچوب وظایف قانونی ناظر قرار گیرد، انتظار می رود که مشاهده، بررسی، ثبت و در صورت لزوم از مسیرهای مقرر گزارش شود. صرف اطلاع شفاهی یا توافق غیررسمی با عوامل پروژه، معمولا جایگزین مستندسازی حرفه ای نیست.
در بسیاری از پرونده ها، اختلاف اصلی نه بر سر وقوع یا عدم وقوع تخلف، بلکه درباره این موضوع است که آیا ناظر در زمان مناسب واکنش لازم را نشان داده است یا خیر. در چنین شرایطی، وجود گزارش های رسمی، اخطارهای ثبت شده و مستندات قابل اتکا، نقش تعیین کننده ای در روشن شدن واقعیت دارد.
البته باید توجه داشت که هر سکوتی الزاما دارای آثار حقوقی نیست و آثار آن بسته به موضوع، حدود وظایف، زمان وقوع، نوع تخلف و سایر شرایط پرونده متفاوت خواهد بود. بنابراین، نمی توان یک قاعده کلی برای همه وضعیت ها ارائه کرد.
از منظر حرفه ای، بهترین راهکار آن است که مهندس ناظر در برابر موضوعات موثر بر ایمنی، انطباق پروژه با مقررات یا سایر موارد مهم، صرفا به توافق های شفاهی اکتفا نکند و اقدامات خود را به صورت مستند ثبت نماید.