بانک پارسیان

مزد و رتبه مشاغل در بانکهای خصوصی

در اینجا قصد دارم طی چند مقاله به یکی از معضلات بانکهای خصوصی" بالاخص بانک پارسیان"در خصوص عدم ارائه رتبه یا مزد به کارکنان خود طی سالهای 1380الی 1399 بپردازم 

قسمت اول"

یکی از بزرگترین معضلاتی که کارکنان بانک پارسیان طی سنوات فوق الذکر با آن گریبانگیر بوده اند عدم ارتقا شغلی یا عدم گرفتن پست سازمانی است .

بانک پارسیان ترجیحا در سال 1384 اقدام به برگزاری آزمون استخدامی با حضور هزاران داوطلب نمود که برخی با قبولی در آزمون و برخی نیز بدون قبولی وارد این بانک شدند. امید این پذیرفته شدگان این بود که بر اساس چارت سازمانی بانک یادشده که اعلام شده بود هر سه سال یا چهار سال(بر اساس مدرک تحصیلی) یک گروه سازمانی یا یک رتبه/مزد به آنها تعلق گیرد .در حالیکه به محض ورود به بانک معنونه، با سدی بنام روسای بازنشسته در صدر شعب مواجه شدند .افرادی که خیلی از آنها با مدرک دیپلم و بعضا باکمترین اطلاعات از سیستم کامپیوتری بانکی،سالها( بعضا بیش از ده سال) در راس این شعب یکه تازی کرده و مانع رشد و ترقی کارکنان باسواد و جوان بودند .جالب اینجاست که این افراد بدلیل اختیار در اعطای نمره ارزشیابی به کارکنان،شعب بانک پارسیان را جولان خود قرار داده و با هر کارمندی که با شیوه و برخوردو نظرات آنها مخالفت می نموند با دادن نمره پایین ارزشیابی ،مانع رشد آن کارمند می شدند که یکی از دلایل جهت خروج کارکنان باسواداین بانک تا سال 1399 همین موضوع بوده است.

عدم استفاده از توانایی کارکنان جوان و باسواد،تسلط مطلق روسای بازنشسته سایر بانکها بر شعب این بانک،توضیح ناعادلانه کارانه بین کارکنان توسط روسای بازنشسته،ارزشیابی ناعادلانه کارکنان توسط روسای بازنشسته و عدم نظارت ستاد بر عملکرد این روسای بازنشسته بزرگترین مانع جهت رشد و ارتقاء شغلی خیل عظیمی از کارکنان شده بود .البته در این بین،کارکنانی بودند که بعضا با توصیه روسای بازنشسته،خیلی زود به مناصب کاربر ارشدی،معاونت و ریاست بانک ارتقاء یافتند اما خیل عظیمی از کارکنان استخدامی سال 1384 درهمان جایگاهی که بودند متوقف شدند بنحویکه کارمندی که با مدرک کارشناسی ارشد بعنوان کاربر یک یا دو بانکی استخدام شده بود پس از 15 سال سابقه ،بدون اینکه رتبه یا مزد یا سمت یا پستی به او داده شود یا افزایش حقوقی داشته باشد بعنوان یک کارگر صرفا مشمول افزایش حقوق طبق قانون کار شده بود ودیگر هیچ.

امری بدیهی است که هرکارمند یا کارگر یا نظامی پس ازورود به خدمت ،هر چهارسال یکبار مستوجب اخذ رتبه یا درجه یا گروه میباشد(مگر اینکه خلاف آن در کمیته انضباطی اثبات گردد ) اما این موضوع در بانک پارسیان اعمال نگردید و موجب گردید که تا سال 1399(بیش از 15 سال )هیچگونه امتیازی به این کارکنان تعلق نگیرد بجز عده خاصی .که این از تبعیضات موجود بود که قانون اساسی ،تبعیض بین کارکنان را ممنوع و خلاف قانون دانسته است

جالب اینجاست که بعضا پیش میآمده است که دو کارمند که همزمان با هم و با یک مدرک تحصیلی استخدام شده اند ودر دوشعبه مختلف حضور داشته اند از نظر دریافت حقوق و مزایا ،اختلاف فاحشی با همدیگر داشته باشند که تبعیض و اجحاف بانک به یکی از کارمندان مبرهن بوده است .

علی ایحال با توجه باینکه آیین نامه و بخشنامه بانک در جهت ارتقاء شغلی در همان سال تاسیس بانک(1380) وجود داشته است اما بدلیل بی توجهی مسوولین وقت ،این موضوع در خصوص خیل کثیری از کارکنان اعمال نگردیده است.همین موضوع باعث سرخوردگی برخی کارکنان گردیده که نهایتا منجر به خروج از بانک شده اند در حالیکه باعث و بانی این خروج ،عدم توجه مسوولین به ارتقاء شغلی و عدم رعایت رتبه بندی و مزد کارکنان بوده است .هر شخصی که در استخدام ارگان یا نهادی قرار میگیرد بامید رشد و تعالی پا به آن نهاد میگذارد و زمانی که این مضوع محقق نگردد موجب سرخوردگی نیروی انسانی میگردد. مدارک و اسنادی موجود است که بانک پارسیان طبق قانون ،موظف بوده که کارکنان را از سال 1380 رتبه بندی و مزد و رتبه ایشان را پرداخت نماید که در قسمت بعدی به آنها میپردازم 

بهزاد رحمانی مهر