فلسفه آموزش و پرورش

فلسفه آموزش و پرورش

آموزش و پرورش دو مقوله ای جداناپذیر و غیر قابل تفکیک هستند.

این دو مقوله لازم و ملزوم یکدیگرند.

آموزش و پرورش در یک راستا بوده و فلسفه آنها با هم بودن می باشد، بدین شکل که هر کدام از این دو مقوله بدون هم مفهومی نداشته و به عبارت روشن تر بدون هم محلی از اعراب ندارند.

آموزش علاوه بر داشتن ساختار آموزشی منظم و با برنامه ریزی صحیح،باید در خدمت پرورش باشد.

هر چه قدر ساختار آموزشی درست باشد به همان اندازه نیز باید ساختار پرورشی درست باشد.

تعلیم و تربیت در هر جامعه ای مورد تکریم می باشد و باعث رشد و تعالی آن جامعه می شود.

بنابراین معلم و محصل نیز باید دارای اصول و موازین صحیح در کارهای خودشان در سیستم آموزش و پرورش و به عبارت دیگر تعلیم و تربیت باشند.

معلم باید به گونه ای آموزش بدهد که آن آموزش با پرورش همگن باشد و در روح و روان محصل تاثیر بگذارد و روح و روان او را جلا بدهد.

همچنین محصل نیز باید با تمام وجود در پذیرش علم کوشا باشد و طالب علم آموزی باشد.

آموزش و پرورش باید کاملا در خدمت بشریت باشد و او را در زندگی سعادتمند کند.

آموزش ابزاری است برای پرورش،بدین معنی که با منتقل نمودن

اطلاعات و توانمندی ها ، پرورش یک 

شخص ممکن می شود.