نقش روانشناسی صنعتی در توسعه پیشرفته گردشگری پایدار

صنعت گردشگری در دهههای اخیر به یکی از پایههای اصلی توسعه اقتصادی و فرهنگی تبدیل شده است. با افزایش چالشهای زیستمحیطی و اجتماعی، مفهوم گردشگری پایدار بهمنزلهی راهکاری جامع برای رشد متوازن اقتصادی و حفظ منابع مطرح گردیده است. در این مسیر، روانشناسی صنعتی و سازمانی نقش حیاتی دارد؛ زیرا این علم با تمرکز بر رفتار انسان در محیطهای کاری، راهبردهایی برای بهبود کیفیت خدمات، ارتقای انگیزش کارکنان، و افزایش بهرهوری ارائه میدهد. هدف این پژوهش، بررسی نقش روانشناسی صنعتی در توسعه پیشرفته گردشگری پایدار از جنبههای انسانی، سازمانی و فناورانه است. ما استدالل میکنیم که بدون رویکردی مبتنی بر رفتارشناسی و سازمانی، دستیابی به پایداری واقعی در این صنعت صرفا یک هدف دستنیافتنی باقی خواهد ماند

گردشگری یکی از مهمترین محرکهای رشد اجتماعی–اقتصادی در جهان معاصر است. طبق گزارش سازمان جهانی گردشگری )۲۰۲۲ ،UNWTO)، سهم گردشگری از تولید ناخالص داخلی جهانی در حال افزایش بوده و میلیونها شغل را در سراسر جهان ایجاد کرده است. با این حال، گسترش سریع این صنعت در کنار پیامدهای مثبت اقتصادی، مشکالت عمیقی نظیر تخریب محیط زیست، فشار بیش از حد بر زیرساختهای محلی و ناپایداری اجتماعی را نیز به دنبال داشته است. مفهوم »گردشگری پایدار« تالشی است برای برقراری توازن است .