باید و نبایدهای سامانه های ثبت اسناد و املاک
(باید و نبایدهای روزمره ثبت اسناد و املاک)
دراین مقطع حساس هزاره جدید پیچیدگی ،تعارض و تنوع قوانین و سامانه هایی که هر روزه فقط به ایجاد دغدغه مردم و سردرگمی آنها در روند امور کاری منجر می شود بخشنامه ها و قوانین آنی و فوری همانند تزریق چند میل داروی آرامش بخش تنها درد امروز را درمان میکنند.از آنجا که مراکز حساس ذخیره و پردازش داده با ارائه آمارهای مقطعی ،کمیت و حجم داده را ملاک پیشرفت و اثرگذاری قوانین و بخشنامه ها اعلام میدارند نظری به آینده خصوصا در زمینه قابلیت تبدیل داده ها وجود ندارد و اساسا برنامه ریزی و افقی به دور دست وجود ندارد.
آمایش سرزمین و پردازش و حفظ داده های ثبتی که همچنان با رویه آزمون و خطا ادامه دارد با صرف هزینه های گزاف و قراردادهای نامعلوم و مبهم به پیمانکارانی موصوف به شرکت واگذار می شود که ورود افرادی بعنوان کارکنانی با دانش غیر مرتبط یا حتی بدون تحصیلات و بدون تعیین صلاحیت به دستگاههای حاکمیتی را رقم زده است ....
در این راستا نتیجه داده آمایی دفاتر و اسناد و اطلاعات کاغذی و قدیمی توسط کارمندان دستگاههای دولتی (که یا هیچ آموزشی در ورود اطلاعات به سیستم کامپیوتر ندیده اند یا کلاسی در حد چند ساعت تئوری ) مضاف بر کارهای روزمره و جوابگویی مراجعین که بیش از توان و ساعات اداری و وظیفه تعیینی بوده مشخص نیست و خود دستگاههای اجرایی از سرنوشت این اطلاعات با عنوان داده و زمان و روش استفاده از آنها اطلاعی ندارند و برنامه ریزی و ابلاغ آن به این دستگاهها بصورت خوش بینانه ماهانه و فصلی انجام می پذیرد.
در ادامه با ورود به مسائل جزیی تر و تخصصی ثبتی به تحلیل عملی و اجرایی سامانه های ورود اطلاعات ثبتی که تعدادشان رو به افزون است خواهم پرداخت.