ادبیات آسیب پذیری
ارزیابی آسیب پذیری به معنی دریافت درک مفهومی و دانش به صورت کمی یا کیفی از آسیب پذیر بودن یک سامانه است که در این راستا چهار شاخص برای ارزیابی آسیب پذیری سیستم های قدرت اعم از شاخص فاصله از مرز آسیب پذیری ، شاخص کارآیی شارش توان حقیقی ، شاخص کارآیی ولتاژ ، شاخص انرژی مورد نیاز تامین نشده میتواند بررسی گردد.
با توجه به اینکه امروزه یکی از چالش های بزرگ پیش روی سیستم های قدرت الکتریکی، مدیریت، آمادگی و کاهش آثار حوادث است و از جمله عوامل کاهش خطر بلایا و اجرای سیاست های پیشگیرانه، میزان درک خطر حوادث است که به طور گسترده ای در ارزیابی و مدیریت خطر لحاظ گردیده و از اولویت های اصلی سیاست گذاران در این حوزه می باشد.از این رو عوامل موثر بر خطر بصورت کامل میبایست معرفی و بررسی گردد و در نهایت در این بررسی ها روی سه کلاس از حوادث، یعنی خطرات طبیعی، حملات عمدی و شکست های تصادفی باید متمرکز شد.
وابستگی متقابل میان زیرساخت بحرانی منجر به مفهوم سیستم های کمک می شود گرچه وابستگی متقابل می تواند کارایی عملیاتی زیرساخت بحرانی را بهبود بخشد، اما در عین حال میتواند آسیب پذیری آنها را افزایش می دهد.از این رو ارزیابی وابستگی متقابل زیرساخت بحرانی برای ایجاد حفاظت کافی ضروری است. عمده مقالات چهار نوع وابستگی متقابل فیزیکی، سایبری، جغرافیایی و منطقی را معرفی می کند.