شهر خوب ساختنی است نه یافتنی

شهر خوب ساختنی است نه یافتنی ، و این شهروندان هستند که باعث می شوند با رعایت قوانین شهروندی و تعهد به حقوق شهروندی خود شهر زیبنده ای داشته باشند، زیرا شهر متعلق به همه مردم است و همین امر شهروندان را موظف به مشارکت و همکاری برای داشتن یک شهر خوب می کند.

شهر خوب در گرو نگاه یک شهروند خوب است .

پرورش توانایی و صلاحیت دموکراتیک شهروندان، افزودن بر چارچوب های اجتماعی و بسترهای مادی، بیشتر در گرو آموزش شهروندان است، بنابراین برای داشتن یک شهر خوب با شهروندان خوب باید تک تک عموم تحت آموزش های لازم و فرهنگ شهرنشینی قرار گیرند و بهتر است که این آموزش ها در مدارس از همان ابتدا تدریس شود تا نسل شهروندان فهیم و توانا با افکار و ایده های جدید داشته باشیم.

شهر و شهروند موجوداتی با پیوندهای ارگانیک هستند که برای رشد و تعالی به همدیگر نیاز دارند و اگر این نیاز متقابل در ظرف زمانی خاص خود تامین شود می توان امیدوار بود که شهروند خوب و شهر ایده آل شکل می گیرد اما اگر این مهم محقق نشود هر دو سوی این سیر ارتباطی بازنده خواهند بود و علاوه بر اینکه شهر، منابع خود را هدر می دهد، شهروند هم عمر خویش را فدای مسائلی می کند که هیچ سودی برای او ندارد.