نقش ظرفیت تغییر سازمانی و تاب آوری مالی

مطالعه حاضر با تکیه بر نظریه ظرفیت های پویا، چگونگی تاثیر دانش مدیریتی و فنی هوش مصنوعی (AI) بر نوآوری تحول آفرین و تاثیر آن بر اقتصاد مدور را بررسی می کند. همچنین اثرات تعدیل کننده ظرفیت تغییر سازمانی و تاب آوری مالی بر رابطه بین نوآوری تحول آفرین و اقتصاد مدور را مورد مطالعه قرار می دهد. مدل پیشنهادی و فرضیه های مرتبط با آن با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) مورد آزمون قرار گرفتند. این مطالعه بر اساس داده های جمع آوری شده در دو نوبت از ۲۴۲ نفر از مدیران ارشد، مدیران فناوری اطلاعات و مدیران عملیات شرکت های مستقر در یک مرکز کلیدی صنایع فناوری و تولیدی در بغداد انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که دانش مدیریتی و فنی هوش مصنوعی به طور قابل توجهی نوآوری تحول آفرین را افزایش می دهند که به نوبه خود اقتصاد مدور را بهبود می بخشد. علاوه بر این، قابلیت تغییر سازمانی و تاب آوری مالی رابطه بین نوآوری تحول آفرین و اقتصاد مدور را تقویت می کنند. این تحقیق با برجسته کردن نقش قابلیت های هوش مصنوعی در پرورش نوآوری تحول آفرین و ترویج پایداری از طریق اقتصاد مدور، به حوزه قابلیت های هوش مصنوعی کمک می کند. علاوه بر این، بینش هایی در مورد چگونگی پشتیبانی تاب آوری سازمانی و مالی، در کنار مهارت ها و دانش هوش مصنوعی، از مدل های کسب وکار پایدار ارائه می دهد. از منظر کاربردی، یافته های این پژوهش نشان می دهد شرکت های فعال در حوزه های فناوری و تولید، ضمن تمرکز بر ایجاد ظرفیت های سازمانی منعطف و تقویت تاب آوری مالی، باید در راستای توسعه ی مهارت های مدیریتی و فنی مرتبط با هوش مصنوعی سرمایه گذاری کنند تا بتوانند از مزایای نوآوری های تحول آفرین بهره مند شده و از اقتصاد مدور حمایت نمایند.