✅تفاوت بین مشاوره و روان درمانی

تفاوت بین مشاوره و روان درمانی:

1-هدف مشاوره، پیشگیری است ولی هدف روان درمانی، معالجه و درمان است.(متاسفانه در ایران بعلت عدم نظارت این مرزبندی های علمی رعایت نمی شود)

2-مشاوره به موارد عادی، و روان درمانی به موارد غیرعادی، مرضی، درگیری ها و ناسازگاری های شخصیتی عمیق توجه دارد.

3-خدمات مشاوره بیشتر در مدارس، مراکز آموزشی، سازمان های تربیتی و اجتماعی انجام می شود؛ در حالی که معمولا سروکار روان درمانی با اختلالات روانی است و این کار بیشتر در کلینیک ها و بیمارستان ها انجام می گیرد نه در مدارس و دانشگاهها.

4-در مشاوره، تعداد جلسات و زمان صرف شده، خیلی کمتر از روان درمانی است.

5- در مشاوره، به اموری توجه می شود که در حوزه آگاهی فرد قرار دارند؛ (مشکلات بیرونی)در حالی که در روان درمانی، به وجدان ناخودآگاه مراجع توجه می شود.(مشکلات درونی)

6- در مشاوره، به مراجع از جهات خودشناسی و رشد در زمینه های استقلال، تصمیم گیری، خودیاری دررفع مشکلات، و نظایر آنها کمک می شود، حال آن که حوزه فعالیت روان درمانی، مسائل مربوط به تضاد درونی فرد است.

7-یکی از اصلی ترین تفاوت های مشاوره و روان درمانی، از جهت موضوع است. افرادی که تحصیلات در زمینه مشاوره و روانشناسی دارند می توانند مشاوره بدهند اما فقط کسانی که تحصیلاتی در زمینه روانشناسی دارند کار روان درمانی را می توانند انجام دهند.(چون صد آمد نود هم پیش ماست. زیرا روانشناسی یک علم است و مشاوره یک فن در دست مشاور یا روانشناس)

8-کمک های مربوط به خلاقیت، در حوزه کارمشاوران قرار می گیرد و درمان بیماری های روانی، کار روان درمان است.

9-روان درمانی به دگرگونی شخصیت فرد، توجه دارد، ولی مشاوره کوشش می کند تا فرد را قادر سازد که از منابع موجود بهره برداری کند.

10- در روان درمانی، در ارزیابی و تشخیص ،غالبا از مصاحبه بالینی و تست استفاده می شود و حال آن که مشاور به احتمال کمتری تست و وسایل روان سنجی را به کار می برد.

11- مشاوره بیش از روان درمانی، به امر شناخت در مراجع می پردازد و بر خلاف روان درمانی، مسائل عاطفی حاد را کمتر بررسی می کند.

12-روان درمانی در پی دستیابی به هدف های بازسازی و مشاوره در پی دست یافتن به هدف های بازپروری است.

13. راه حل های مشاور پیشنهادی است(یعنی مراجع مختار است خودش بهترین تصمیم را انتخاب کند و اجباری وجود ندارد) اما راه حل های رواندرمانگر با توجه به حاد بودن مشکلات بیمار تجویزی و تاکیدی است.